Προς το περιεχόμενο
  • Εγγραφή

Λεύκη,τρόποι θεραπείας και ψυχολογική κατάσταση


Προτεινόμενες αναρτήσεις

Εδώ και 3,5 χρόνια περίπου μετά από μια μεγάλη νευρική κρίση που έπαθα στο στρατό παρόυσίασα λεύκη στο δέρμα μου.Κράταγα τα νεύρα μέσα μου και να τι έπαθα.Εκανα αρκετές εξετάσεις όπως αίματος , βιοψίες και 2-3 δαφορετικά είδη θεραπείας κυρίως με διάφορες αλοιφές αλλά δεν είδα αποτελέσματα.Ευτυχώς δεν έχει επεκταθεί πάρα πολύ και τα κυριότερα σημεία που έχω είναι οι παλαμες ,γεννητικά όργανα , και λίγο στο πρόσωπο.Το κυριότερο είναι όμως ότι ορισμένες στιγμές μου επηρεάζει πολύ αρνητικά την ψυχολόγία .Τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να το ξεπεράσω και τα έχω καταφέρει κατά κάποιο τρόπο.Πήγα τις διακοπούλες μου (γύρισα σήμερα το πρωι ) έκανα τα μπανάκια μου και πέρασα γενικά πολύ καλά.

Είχα πάει πριν κανα μηνα σε δερματολόγο και μου είπε οτι η λεύκη που έχω είναι άσημη και μπορεί να θεραπευτεί.Τώρα ο τρόπος δεν ξέρω ποιος είναι γιατί με την κρέμα που μου έδωσε δεν είδα αποτελέσματα.Ξεκινάω μια διατρόφή αυτη τη βδομάδα η οποία μου είπαν ότι είναι αντιοξειδωτική και έχει δοκιμαστεί σε άτομα με λεύκη επιτυχώς ( τους έφυγε η λέυκη τελείως μέσα σε 6 μήνες).

Θέλω να ρωτήσω αν υπάρχουν ομοιοπαθείς εδώ μέσα , αν έχουν δοκιμάσει κάποιους επιτυχημένους τρόπους θεραπείας καθώς και πως επηρεάζεται η ψυχολογική τους κατάσταση.

Πολλοί βέβαια μου λένε ότι δεν είναι τίποτα , ότι δεν είναι αντιαισθητικό αλλά εγώ δεν τους ακουώ.Αν δεν έχεις το ίδιο πρόβλημα δεν μπορείς να καταλάβεις πως νιώθει ο άλλος.

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
  • Απαντήσεις 302
  • Δημιουργία
  • Τελευταία απάντηση

Συχνή συμμετοχή στο θέμα

Συχνή συμμετοχή στο θέμα

Δημοφιλή Μηνύματα

Βρέθηκε θεραπεία για την λεύκη, μετά από δυο χρόνια δοκιμών και εαν όλα πάνε καλά θα είναι διαθέσιμη στο κοινό. Εχει να κάνει με μια μεταλλαγμένη πρωτεΐνη την HSP70i. Από ότι κατάλαβα η θεραπεία θα

Έχω λεύκη 22 χρόνια, αυτό που μούχει μείνει είναι το :"μάθε να ζεις μαυτο" που μου είπε κάποιος γιατρός, και το "οι άνθρωποι που έχουν λεύκη είναι πολιτισμένοι και ευγενικοί" που είχα διαβάσει σε ένα

Έχω λεύκη πάνω από 30 χρόνια... μου πρωτοεμφανίστηκε το 1986-7 σε ηλικία 36-37 ετών, μετά από ψυχολογική πίεση (διαζύγιο), παρατήρησα ξαφνικά μια μικρή λευκή κηλίδα σ' ένα δάκτυλο το αριστερού χεριού

Δημοσιευμένες Εικόνες

ΜΑΝΩΛΗΣ εφόσον έχεις πολλά νεύρα, μπορείς να βρεις κάτι να διώχνεις τον θυμό σου. Δοκίμασες να γραφτείς σε κάποια σχολή πολεμικών τεχνών? Εκεί μπορείς να διώξεις αρκετή ένταση. Πας το βραδάκι, και σαπίζεις έναν σάκο στο ξύλο + όλα τα άλλα, και σου φεύγουν τα νεύρα από την δουλειά, ή από οτιδήποτε. Φυσικά και δεν πίνεις καφέδες. Ούτε καπνίζεις. Αυτά για να είσαι πιο ήρεμος.

 

Τώρα για το πώς θα φύγει αυτό, δεν έχω ιδέα. Όντος «Αν δεν έχεις το ίδιο πρόβλημα δεν μπορείς να καταλάβεις πως νιώθει ο άλλος.» Αλλά αν κάνεις υπομονή, αν διαβάσεις και κανένα βιβλίο για αυθυποβολή, συν την θεραπεία, αυτής της αλοιφής, εφόσον σου είπανε ότι φεύγει θα φύγει. Δεν είναι στο χέρι του.

 

Όσον αφορά αυτό που ανέφερα:

[Μπορείς να φτάσεις σε σημείο να κλείνεις τα μάτια για κανά 10λεπτο, να ηρεμείς και να κάνει μόνο σκέψεις, θετικές σκέψεις. Να βλέπεις εικόνες. Να φτιάχνεις ένα video με το μυαλό σου. Και φυσικά δεν θα βλέπεις τα σημάδια πάνω σου. Θα τα αφαιρέσεις από το μυαλό σου σε αυτά τα 10 λεπτά. Σαν να μην υπάρχει το πρόβλημα.]

Αυτό μου το δίδαξε ο δάσκαλος μου στην κιθάρα. Είχα πρόβλημα με το χέρι μου, τενοντίτιδα, έκανα και φαρμακευτική θεραπεία και φυσικοθεραπείες αλλά προκοπή δεν είδα... Και μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα με αυτό τον τρόπο άρχισα να νιώθω πολύ καλά, ενώ πριν έτρεμε το χέρι μου (να μην αναφερθώ στον πόνο που έκανε) και δεν μπορούσα να παίξω κιθάρα ούτε καν να κρατήσω στυλό για να γράψω... Απλά έκλεινα τα μάτια, έπαιζα κιθάρα, έκανα δουλειές στο σπίτι, και τα φανταζόμουν όλα καλά και ωραία. Και πάνω από όλα, πολύ δυνατά και υγιή χέρια.

 

Τώρα εσύ ή θα σκεφτείς, τι λαμακίες μου λέει αυτή, ή απλά θα το δοκιμάσεις. Σκέψου τις ιδανικές σκέψεις για την περίπτωση σου. Δεν έχεις να χάσεις τίποτα.

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Γενικά ήμουν νευρικός τους προηγούμενους μήνες κυρίως στη δουλειά.Ακολούθησα μια αγωγή με κάτι χάπια για τα νεύρα αλλά κατάλαβα ότι όλα είναι στο μυαλό.Με το που έφυγα για διακοπές μου περάσαν όλα.Έχω αρχίσει και σκέφτομαι θετικά , και θα ξεκινήσω την διατροφή την επόμενη εβδομάδα + ποδήλατο ( το έχω παρατήσει κανά 3μηνο ).

Ήδη ετοιμάζομαι , καταστρώνω σχέδια και τακτοποιώ εκκρεμότητες γιατί τον Γενάρη με το καλό θα φύγω μόνιμα για Χανιά.

Ευχαριστώ για τις συμβουλές σου και να είσαι σίγουρη ότι θα τις ακολούθήσω.

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Έχω και εγώ λεύκη φίλε μου εδώ και 18 περίπου χρόνια.

Είχα σε πολύ μικρή έκταση στις παλάμες στους αγκώνες στα μάτια και στα γεν. όργανα.

Έκανα θεραπεία PUVA με ψωραλένιο και ακτίνες και εξαφανίσθηκε τελείως από τους αγκώνες και τα μάτια και περιορίστηκε αρκετά στις παλάμες.

Αφού το έχεις μόνο 3,5 χρόνια αυτή την θεραπεία σου προτείνω να ακολουθήσεις. Είναι λίγο επίπονη αλλά είναι το μόνο που νομίζω ότι θα σε βοηθήσει.

Για την διατροφή που λες (ομοιοπαθητική) το έχω ακούσει αλλά δεν το έχω δοκιμάσει. Αν τελικά έχεις καλά αποτελέσματα θα ήθελα πληροφορίες.

Τα τρία τελευταία χρόνια λόγω οικογενειακών προβλημάτων είχα μια έξαρση και τώρα έχω σε μεγαλύτερη έκταση στις παλάμες, ξαναβγήκε στους αγκώνες και έχει ξεκινήσει και στο πιγούνι μου. Το έχω ψάξει αρκετά αλλά ολοκληρωτική λύση δεν έχω βρεί. Η κορτιζόνη βοηθάει επίσης αλλά μόνο στα καινούρια σημεία.

Έχω κάνει θεραπεία για δύο μήνες και με ένα διάλυμα από Κούβα, Melagenina plus αν το έχεις ακούσει, αλλά δεν έκανε τίποτα και το παράτησα.

Νομίζω ότι είναι καθαρά ψυχολογικό το θέμα και όπως μου είχε πει ο δερματολόγος μου, μετά το τέλος της θεραπείας με PUVA, η καλύτερη θεραπεία εάν δεν έχεις σε μεγάλη έκταση είναι να την ξεχάσεις για να σε ξεχάσει και αυτή.

Απλά αν στρεσαριστείς κάποια στιγμή πάλι και δείς κάποιο νέο σημείο που βγαίνει, να εφαρμόζεις τοπικά μια αλοιφή με κορτιζόνη. Εμένα όπως σου είπα με βοηθάει (εξαφανίζεται η λεύκη) αλλά μόνο αν το προλάβεις στην αρχή του.

 

Ίσως φταίει που φύγαμε και από την λεβεντογέννα ρε πατρίδα αλλά εσύ αφού θα ξαναγυρίσεις μπορεί και να ηρεμήσεις.

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
  • 1 χρόνο αργότερα...

Αντιμετωπίζω το ίδιο πρόβλημα εδώ και 4 χρόνια περίπου έχω πάει σε πολλούς γιατρούς και δεν έχω δεί καμία σημαντική διαφορά.Άκουσα τελευταία για ένα φάρμακο το οποίο βρίσκεται στην κούβα και έχουν δεί κάποια άτομα διαφορά.Το θέμα είναι πως θα το βρώ...Καμιά καλή ιδέα(εκτός απο το να πάω στην κούβα)Εγω θα ήθελα να σε ρωτήσω αν θα μπορούσες να μου στείλεις το πρόγραμμα διατροφής που σου δώσανε.

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Από τι ακριβώς δημιουργείτε; Είναι παθολογικό, ή μόνο ψυχολογικό; Στα σημεία αυτά φεύγει η μελανίνη (για να το πω χοντρά);

 

Το άγχος πάντως επηρεάζει πάρα πολύ. Ένας ξάδερφος μου έχει τριχοφάγο (σε μεγάλη έκταση) και οι γιατροί του λένε δεν φταίει κάτι πέρα από το άγχος.

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
  • 1 μήνα μετά...

Έχω λεύκη πάνω από 30 χρόνια... μου πρωτοεμφανίστηκε το 1986-7 σε ηλικία 36-37 ετών, μετά από ψυχολογική πίεση (διαζύγιο), παρατήρησα ξαφνικά μια μικρή λευκή κηλίδα σ' ένα δάκτυλο το αριστερού χεριού μου η οποία σιγά σιγά μεγάλωνε... μετά 2-3 μήνες έφθασε να έχει διάμετρο 5 - 6 χιλιοστών...

Πήγα στον δερματολόγο διέγνωσε Λεύκη και μου έδωσε μια κορτιζονούχα αλοιφή... η οποία πράγματι την εξαφάνιζε... αλλά μετά ξαναεμφανιζόταν... το πολέμησα κάνα δυο χρόνια χωρίς να έχω κάποια σοβαρή βελτίωση ή θεραπεία... αντιθέτως έχει αρχίσει και εμφανίζεται και σε άλλα σημεία του σώματός μου... αγκώνες, παλάμες, πέλματα, πρόσωπο, γεννητικά όργανα κ.λ.π.

Το σοκ που περνούσα ήταν μεγάλο... η ψυχολογία μου πεσμένη στο χειρότερο σημείο...

Σαν διαζευγμένος πλέον, θέλω να δημιουργήσω μια νέα σχέση και ντρέπομαι... όμως τελικά μέχρι να φθάσω να έχω την μόνιμη σχέση που έχω τώρα (πάνω από 11 χρόνια) έκανα περίπου άλλες δέκα σχέσεις (από 2-3 μήνες η κάθε μια μέχρι και 5 χρόνια) σε όλες λοιπόν αυτές τις σχέσεις καμιά γυναίκα δεν είχε πρόβλημα με την Λεύκη μου... αυτό μου αύξησε την αυτοπεποίθηση και δεν με επηρεάζει πλέον αρνητικά...

Έχω πάψει να ασχολούμαι μαζί της και την θεωρώ σαν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μου, μερικές φορές μάλιστα αυτοσαρκάζομαι με χιούμορ για την ιδιαιτερότητά μου...

Αυτό που προσέχω πάντα είναι ο ήλιος, διότι παθαίνω πανεύκολα εγκαύματα σε όλο μου το σώμα μια και είμαι πλέον γεμάτος με λεύκη σε ποσοστό πάνω από 30% της επιδερμίδας μου...

Χρησιμοποιώ το καλοκαίρι αντηλιακό με δείκτη προστασίας πάνω από 50, φοράω καπέλο, δεν κυκλοφορώ ποτέ γυμνός στον ήλιο, κάνω μπόλικα μπάνια στην θάλασσα πριν βγει καλά καλά ο ήλιος ή λίγο πριν την δύση του, εάν κάνω (σπάνια) μεσημέρι το κάνω ντυμένος, στο αυτοκίνητο έχω βάλει σκούρα φιλμς σε όλα τα τζάμια εκτός το μπροστινό παρμπρίζ...

Έχω πάψει να κοιτάζω ποιος με παρατηρεί γιατί είναι λίγοι αυτοί που τους φαίνομαι παράξενος... συνήθως κάποιο παιδάκι αφελέστατα μπορεί να με κοιτάξει περίεργα...

Πρέπει λοιπόν φίλοι μου να την αποδεχτήτε και να ζήσετε ευτυχισμένοι μαζί της, αν σκεφτείτε πόσος κόσμος υποφέρει από άλλες ανίατες και επώδυνες ασθένειες θα πρέπει εμείς να νιώθουμε τυχεροί!!!

Εάν δεν το κάνετε αυτό απλώς χάνετε τσάμπα την ζωή σας και επιδεινώνετε την ασθένειά σας μια και πολλαπλασιάζεται γρηγορότερα όταν είμαστε πεσμένοι ψυχολογικά....

  • Like 2
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
  • 2 εβδομάδες αργότερα...

Εγώ προσωπικά έχω την λεύκη την έχω τα τελευταία 14 χρόνια. Μου εμφανίστηκε στο λύκειο μια μικρή κηλίδα στο στόμα από μια μεγάλη στεναχώρια που πέρασα τότε. Από τότε έχει μεγαλώσει και έχει επεκταθεί σ' ολα τα σημεία του σώματος μου το οποίο μέχρι και σήμερα μου έχει δημιουργήσει ανασφάλεια γύρω στους άλλους λόγω εμφάνισης την οποία προσπαθώ με το ζόρι να ξεπεράσω κυκλοφορώντας άβαφτη. Φυσικά κανείς, ούτε από τις σχέσεις μου ούτε από το περιβάλλον μου έχει πει τίποτα (σχεδόν). Δοκίμασα τότε στις αρχές διάφορα πράγματα που δεν απέδωσαν. Πήγα κ στο συγγρό 3 φορές και μου έδιναν συνέχεια αντηλιακή και με έδιωχναν. Μόλις διάβασα στην εφημερίδα σχετικά με μια θεραπεία που έχουν την λεγόμενη PUVA ξαναπήγα και πάλι το ίδιο όμως τους είπα για το άρθρο και μου λένε γιατί δεν μας το είπες? (γελοίο) και όταν ξεκίνησα τις θεραπείες εκεί (μου είπαν ότι άργησα να πάω κιόλας) είδα στο μήνα πάνω μια απειροελάχιστη διαφορά. Πήρα θάρρος και είπα θα συνεχίσω αλλά μετά διέκοψα γιατί με ξέχασαν μέσα και κάηκα. Φέτος λέω να ξαναπροσπαθήσω γιατί ούτε λεφτά έχω για ιδιωτικούς γιατρούς και ούτε ξέρω και κανέναν. Επίσης δοκίμασα και την θεραπεία που παίζει από Κούβα και αποτέλεσμα 0. Δοκίμασα και κάτι χάπια από Γερμανία αλλά πάλι τίποτα. Γνώρισα ένα παιδί από Σερβία με την ίδια πάθηση. Μου έδειξε τα αποτελέσματα που έχει από την θεραπεία η οποία είναι ίδια με την δικιά μας αλλά θέλει μου είπε υπομονή και πολύ καιρό για να γίνει. Του πήρε ένα χρόνο για να δει κάποια αποτελέσματα αλλά έχει αποκατασταθεί τελείως πια. Έτσι κουράγιο παιδιά και δοκιμάστε το και σεις. Στην πορεία θα ενημερώσω για το status της επανόρθωσης.

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
  • 3 εβδομάδες αργότερα...

nikb το ξερω οτι χρειαζεται παρακουλουθηση απο γιατρο και μου το εχει πει και αυτος οτι ειναι μαζι μου γι αυτο ξερεις πως λενε τα χαπια?η απο που μπορω να τα παρω?

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
  • 1 μήνα μετά...

παιδιά είμαι 22 ετών και μου εμφανίστηκε το πρόβλημα πριν 12 περίπου χρόνια.Ξεκί νησε με ένα μικρό σημάδι σε ένα δάχτυλο του αριστερού χεριού. Στην αρχή δεν έδωσα σημασία αλλά όταν έβγαλα ακόμα ένα σημάδι στο γόνατο πήγα στο δερματολόγο. Όταν μου είπε όυι είναι λεύκη τα 'παιξα. Η θεία μου μου είχε εξηγήσει προηγουμένως περι τίνος πρόκειται και ήταν αυτή που με προέτρεψε να επισκεφτώ κάποιον δερματολόγο. Ήμουν στα όρια να πάθω κατάθλιψη (ήμουν και σε μία ευαίσθητη ηλικία).Δεν φορόύσα φούστες ποτέ για να μη φένεται.Ούτε καν στην εκκλησία δεν πήγαινα για να μην αναγκαστώ να βάλω φούστα.Έχω δώσει άπειρα λεφτα σε γιατρούς και σε '' γιατροσόφια",μεχρι και με κάτι κατεψυγμένα φύκια αλειφόμουν που άφηναν πράσινη απόχρωση στο δέρμα, αλλά τίποτα δεν έγινε. Πήγα και σε άναν γιατρό στη Κοζάνη που τον πλήρωσα αδρά και μου πρότεινε μια θεραπέια με βιταμίνες, ενέσεις και κτλ με πιθανότητες επιτυχίας 20%.Έσκασα τα λέφτα για να αγοράσω όλα τα φάρμακα αλλά δε ξεκίνησα ποτέ τη θεραπεία γιατί ήταν πολύ επίπονη και χρονοβόρα.Και εκεί ήταν που τα παράτησα. Το πήρα απόφαση ότι δεν υπάρχει θεραπεία. Ευτυχώς είναι σε αρκετά ήπια μορφή και δεν φαίνεται πολύ. Ειμαι τυχερή σε αυτό. Πλέον το έχω ξεπεράσει και έχω μάθει να ζω με αυτό. Αντιθέτα με τους περισσότερους δεν είχα περάσει κάτι δύσκολο πριν μου εμφανιστεί.

 

Είχα συναντήσει κάποτε έναν κύριο που ήταν το μισό του σώμα άσπρο.Μου είχε πει ότι είχε γυρίσει όλο τον κόσμο αλλά δεν υπήρχε θεραπεία.Αλλά μου είπε ότι έχει βρει θεραπεία στο μέλι. Κάθε μέρα έτρωγε 2-3 κουταλιές μέλι και του είχαν φύγει τα μισά σημάδια.ΤΟ ακολούθησα μέχρι που αηδίασα και δε μπορούσα να βλέπω καν άλλο μέλι. Είχα φάει τόνους...Έχω κάποια βελτίωση μικρή στα γόνατα αλλά δεν ξέρω αν ωφείλεται σε αυτό. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να το δοκιμάσει. Βέβαια μπορεί να μειώθηκε στα γόνατα αλλά έχω βγάλει σε άλλα 500.000 σημεία(τρόπος του λέγειν).

 

Ήθελα να μάθω εσείς που ακολουθήσατε τη μέθοδο PUVA τα αποτελέσματα είναι μόνιμα ή απλά εξαφανίζονται από τα υπάρχοντα σημεία?Υπαρχει περίπτωση να ξαναβγούν άλλα σημάδια?

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
  • 3 εβδομάδες αργότερα...

Καλησπέρα σε όλους!

 

Δεν έχω λέυκη, αλλά πριν από λίγο καιρό ετυχε να ακούσω μία συζήτηση στην οποία ένας κύριος εξηγούσε σε μία κοπέλα πώς ο ίδιος αντιμετώπισε τη λέυκη. Βρήκε σωτηρία στις πιπεριές! Έτρωγε λέει όσο πιο πολλές μπορούσε και το αποτέλεσμα ήταν να του εξαφανιστεί τελείως! Η αλήθεια είναι πως αν και στην ηλικία ήταν γύρω στα 60 και αν υποθέσουμε πως θα το είχε σίγουρα κάποια χρόνια, δεν φαινόταν κανένα σημάδι επάνω του! Ούτε καν στα χέρια που λογικά κατι θα έπρεπε να φαινόταν στην ηλικία του (φορούσε και κοντομάνικο).

 

Δεν ξέρω αν έχει αποτέλεσμα, εγω ενδεχομένως θα το προσπαθούσα, τουλάχιστον για να μην μείνω με την απορία αν κάνει ή όχι δουλειά. Πιθανότατα εφ' όσον είναι πάθηση με ψυχολογικής προέκτασης αίτια να παίζει ρόλο και ο οργανισμός του κάθε ατόμου, μποεί να μην βρίσκει εφαρμογή κάθε θεραπεία σε όλους!

 

Και κάτι τελευταίο, αν θα μπορούσε να βοηθήσει έστω και λίγο, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να κάνω σχέση με κάποιον που έχει λέυκη, πιστεύω πως έπειτα από λίγο καιρο, κυριολεκτικά δεν θα έβλεπα καν αν έχει η όχι.

 

Think positive!

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
  • Το θέμα έχει κλειδωθεί
Επισκέπτης
Αυτό το θέμα είναι πλέον κλειστό για περαιτέρω απαντήσεις.

  • Δημιουργία νέου...

Με την περιήγησή σας στο insomnia.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies που ενισχύουν σημαντικά την εμπειρία χρήσης.