Προς το περιεχόμενο

NBA Topic


privateer

Προτεινόμενες αναρτήσεις

Ξέρει κανείς πόσες φορές παίζεις με κάθε αντίπαλο και γιατί?

Πχ οι Bucks παιζουν πάρα πολλές φορές με Chicago (είναι γειτονιά) 6 νομίζω

με τις ανατολικές ομάδες παίζουν 2 φορές και με άλλες 3?

 

Υπάρχει κάτι γραμμένο κάπου?

 

Δύο με όλους 

4 με το confernece σύνολο

6 με το division? σύνολο

During the regular season, each team plays 82 games, 41 each home and away. A team faces opponents in its own division four times a year (16 games). Each team plays six of the teams from the other two divisions in its conference four times (24 games), and the remaining four teams three times (12 games). Finally, each team plays all the teams in the other conference twice apiece (30 games). This asymmetrical structure means the strength of schedule will vary between teams (but not as significantly as the NFL or MLB). Over five seasons, each team will have played 80 games against their division (20 games against each opponent, 10 at home, 10 on the road), 180 games against the rest of their conference (18 games against each opponent, 9 at home, 9 on the road), and 150 games against the other conference (10 games against each team, 5 at home, 5 on the road).

  • Like 4
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
  • Απαντήσεις 16,1k
  • Δημιουργία
  • Τελευταία απάντηση

Συχνή συμμετοχή στο θέμα

  • nzeppos

    1452

  • patrickdrd

    1072

  • Chrisxxx

    1016

  • ~mxls~

    1013

Συχνή συμμετοχή στο θέμα

Δημοφιλή Μηνύματα

Ηταν πραγματικα σουρρεαλ κατασταση να βλεπεις τους τσολιαδες!! χαχαχα     ΥΓ: δεν ηταν μονο ο baynes που εγινε ποστερ... ηταν και ο Smart!!!  μισοοοο! τωρα περασα τις φωτο στο PC! χαχαχαχα

φρεσκο πραγμα!!!!!!!!!!!!!!

Δημοσιευμένες Εικόνες

σημερα οποιος δει Γιαννη ας εχει το νου του και στα βιντεο που δειχνουν απο εξεδρα!!!!!  :-)  :-)  :-)  :-)  :-D  :-D  :-D  :devil:  :devil:  :devil:

  • Like 3
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

During the regular season, each team plays 82 games, 41 each home and away. A team faces opponents in its own division four times a year (16 games). Each team plays six of the teams from the other two divisions in its conference four times (24 games), and the remaining four teams three times (12 games). Finally, each team plays all the teams in the other conference twice apiece (30 games). This asymmetrical structure means the strength of schedule will vary between teams (but not as significantly as the NFL or MLB). Over five seasons, each team will have played 80 games against their division (20 games against each opponent, 10 at home, 10 on the road), 180 games against the rest of their conference (18 games against each opponent, 9 at home, 9 on the road), and 150 games against the other conference (10 games against each team, 5 at home, 5 on the road).

Τρομερό

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Αν θυμαμαι καλά. 

 

2*15 με την απεναντι περιφερεια = 30

4*4 με τον ομιλο τους = 16

4*6 με καποιες από τις αλλες 10 της ιδιας περιφερειας, οχι αυτες των ομιλων = 24

3*4 με τις εναπομείναντες 4 ομαδες = 12

 

Συνολο 82.

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Νομίζω πως τα προγράμματα του NFL και του MLB είναι ακόμα πιο εντυπωσιακά και εντελώς ξένα προς οτιδήποτε έχουμε συνηθίσει στα δικά μας ευρωπαικά αθλήματα. Σε σχέση με τα δύο παραπάνω η regular season του ΝΒΑ φαντάζει απλούστατη.

 

Στο NFL που οι αγώνες της κανονικής περιόδου είναι πολύ λιγότεροι (μόλις 16 παιχνίδια όταν στις 2 conferences συμμετέχουν 32 ομάδες) ισχύουν τα εξής:
 

  • Each team plays twice against each of the other three teams in its division: once at home, and once on the road (six games).
  • Each team plays once against each of the four teams from another division within its own conference, with the assigned division based on a three-year rotation: two at home, and two on the road (four games).
  • Each team plays once against one team from each of the remaining two divisions within its conference, based on the final division standings from the prior season: one at home, one on the road (two games).
  • Each team plays once against each of the four teams from a division in the other conference, with the assigned division based on a four-year rotation: two at home, and two on the road (four games).

Under this formula, all teams are guaranteed to play every other team in their own conference at least once every three years, and to play every team in the other conference exactly once every four years. The formula also guarantees a similar schedule for every team in a division each season, as all four teams will play fourteen out of their sixteen games against common opponents or each other.

 

Στο δε MLB αρκεί να πούμε ότι οι ομάδες παίζουν 162 αγώνες κανονικής περιόδου μέσα σε 6 μήνες, χώρια τα playoff. Μιλάμε για μέσο όρο πάνω από 25 αγώνες το μήνα, συχνά δε δύο ομάδες μπορούν να παίξουν δύο φορές μέσα στην ίδια μέρα (μεσημέρι και βράδυ), τα περίφημα doubleheaders (αν και πλέον έχει αλλάξει ο χαρακτήρας του όρου).

 

Προφανώς εδώ μετράει η φύση του αθλήματος που δεν είναι τόσο απαιτητικό από πλευράς φυσικής κατάστασης μιας και την καταπόνηση την υφίστανται κυρίως οι pitchers (αυτοί που πετάνε το μπαλάκι). Αφήνω εντελώς στην άκρη την ιστορία με τα pennants, δηλαδή τους πρωταθλητές της κάθε λίγκας (American/National) που μέχρι πριν λίγα χρόνια μπορούσαν να συναντηθούν μόνο στο World Series (δηλ. στους τελικούς), μιας και οι ομάδες της μίας λίγκας δεν αγωνίζονταν εναντίον αυτών της άλλης. Σαν να λέμε ότι αν υπήρχε ακόμα το ABA θα έβγαζε δικό του πρωταθλητή που στο τέλος θα αντιμετώπιζε αυτόν του ΝΒΑ και μέσα στη σεζόν οι μεν δεν θα έπαιζαν καθόλου με τους δε.

 

Νομίζω εξίσου εντυπωσιακό είναι ότι όλες αυτές οι εξουθενωτικές σεζόν υπάρχουν εκ καταβολής των αθλημάτων και δεν είναι απόρροια των expansions και των σημερινών τηλεοπτικών αναγκών. Στο MLB παίζουν 140+ αγώνες/σεζόν από τα τέλη του... 19ου αιώνα ενώ στο ΝΒΑ ήδη από τις αρχές των 50s είχαμε 72 αγώνες που αυξήθηκαν στους γνωστούς 82 μια δεκαετία αργότερα (σημειωτέον ότι τω καιρώ εκείνω στη λίγκα συμμετείχαν μόλις 8-10 ομάδες γεγονός που δεν τις εμπόδιζε να παίζουν κάμποσες φορές κάθε βδομάδα).

 

Τουναντίον προσωπικά θυμάμαι ακόμα την (όχι πολύ μακρινή) εποχή όπου στην Α1 μπάσκετ συμμετείχαν όλες κι όλες 10 ομάδες, με τη regular season να αποτελείται από 18 αγώνες, άντε κι άλλους 4-5 τα playoff...

  • Like 2
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

αν στο NFL ειχαν πανω απο 16 αγωνες ανα περιοδο δε θα εμενε παιχτης για παιχτης χωρις τραυματισμο! ηδη οι περιφερειακοι (TE, RB, CB, WR) εχουν καριερες σχετικα μικρες λογω τραυματισμων, φαντασου τι θα γινοταν με παραπανω ματς αν σεζον!

  • Like 1
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Νταξει Baseball που θεωρειται και σπορ και γω φοιτητης επαιζα 10 ωρες ταβλι :P

 

Εν τω μεταξυ στο ΝΒΑ τα βγαζουν ακομα με το χερι τα προγραμματα; Μεχρι πριν καποια χρονια ετσι τα εκαναν.. Εβαζαν και τα ματς που ηθελαν στις καταλληλες ημερομηνιες.. Δεν αναφερω τι θα γινοταν εδω ετσι και εκαναν το ιδιο :P

  • Like 1
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Σ'ωραίος!

 

Μας έχουν τρελάνει οι Μπακς, από το απόλυτο τσίρκο σε ομάδα ικανή για μεγάλες κηδείες. Ο Γιάννης ξεκίνησε φουριοζος αλλά κινήθηκε σε μέτρια για αυτόν επίπεδα, σχετικά με το impact του στο ματς πάντα, έπαιξε κάποιες καθοριστικές άμυνες though. Παναγία μου ένας Brogdon!! Ο πραγματικός ROTY και άλλο ένα pick από τα αζητητα που βάζει κάτω τους πολυδιαφημισμένους των τελευταίων draft classes. Εξωπραγματική ωριμότητα και αν θυμάμαι σωστά ήταν ανάμεσα στους πιο clutch παίκτες στα τελευταία λεπτά των αγώνων, πριν ακόμα γλεντήσει και τους Σελτικς. Ιεροσυλία αλλά μου θυμίζει κάπως τον ΔΔ θα έλεγα, μιας και συζητιέται δίπλα. Βρήκαν pg από το πουθενά οι Μπακς. Επόμενη κίνηση να δώσουν τον Τζαμπάρι για κάποιον πολύ καλό σέντερ.

  • Like 1
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Είχε πάρα πολλές Ελληνικές σημαίες ή εσένα έδειχνε συνέχεια?

μπα... εμενα με εδειξε για 2 δευτερολεπτα σε καποιο time out στην ακρη του πλανου επειδη ειχα καποιους celtics fans διπλα μου που χορευανε. ειχε ΠΟΛΛΕΣ σημαιες. περσυ θυμαμαι να ειδα 4-5.. φετος ειχε παντου πολλες σημαιες (πρεπει να μετρησα τουλαχιστον 40-50). πισω ακριβως απο τον παγκο των bucks ειχε 2 τυπαδες με εμφανιση εθνικης και σημαιες. εχει μεγαλο ελληνικο community η βοστωνη και πολλοι απο αυτους εχουν season tickets..

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Νομίζω πως τα προγράμματα του NFL και του MLB είναι ακόμα πιο εντυπωσιακά και εντελώς ξένα προς οτιδήποτε έχουμε συνηθίσει στα δικά μας ευρωπαικά αθλήματα. Σε σχέση με τα δύο παραπάνω η regular season του ΝΒΑ φαντάζει απλούστατη.

 

Στο NFL που οι αγώνες της κανονικής περιόδου είναι πολύ λιγότεροι (μόλις 16 παιχνίδια όταν στις 2 conferences συμμετέχουν 32 ομάδες) ισχύουν τα εξής:

 

 

Στο δε MLB αρκεί να πούμε ότι οι ομάδες παίζουν 162 αγώνες κανονικής περιόδου μέσα σε 6 μήνες, χώρια τα playoff. Μιλάμε για μέσο όρο πάνω από 25 αγώνες το μήνα, συχνά δε δύο ομάδες μπορούν να παίξουν δύο φορές μέσα στην ίδια μέρα (μεσημέρι και βράδυ), τα περίφημα doubleheaders (αν και πλέον έχει αλλάξει ο χαρακτήρας του όρου).

 

Προφανώς εδώ μετράει η φύση του αθλήματος που δεν είναι τόσο απαιτητικό από πλευράς φυσικής κατάστασης μιας και την καταπόνηση την υφίστανται κυρίως οι pitchers (αυτοί που πετάνε το μπαλάκι). Αφήνω εντελώς στην άκρη την ιστορία με τα pennants, δηλαδή τους πρωταθλητές της κάθε λίγκας (American/National) που μέχρι πριν λίγα χρόνια μπορούσαν να συναντηθούν μόνο στο World Series (δηλ. στους τελικούς), μιας και οι ομάδες της μίας λίγκας δεν αγωνίζονταν εναντίον αυτών της άλλης. Σαν να λέμε ότι αν υπήρχε ακόμα το ABA θα έβγαζε δικό του πρωταθλητή που στο τέλος θα αντιμετώπιζε αυτόν του ΝΒΑ και μέσα στη σεζόν οι μεν δεν θα έπαιζαν καθόλου με τους δε.

 

Νομίζω εξίσου εντυπωσιακό είναι ότι όλες αυτές οι εξουθενωτικές σεζόν υπάρχουν εκ καταβολής των αθλημάτων και δεν είναι απόρροια των expansions και των σημερινών τηλεοπτικών αναγκών. Στο MLB παίζουν 140+ αγώνες/σεζόν από τα τέλη του... 19ου αιώνα ενώ στο ΝΒΑ ήδη από τις αρχές των 50s είχαμε 72 αγώνες που αυξήθηκαν στους γνωστούς 82 μια δεκαετία αργότερα (σημειωτέον ότι τω καιρώ εκείνω στη λίγκα συμμετείχαν μόλις 8-10 ομάδες γεγονός που δεν τις εμπόδιζε να παίζουν κάμποσες φορές κάθε βδομάδα).

 

Τουναντίον προσωπικά θυμάμαι ακόμα την (όχι πολύ μακρινή) εποχή όπου στην Α1 μπάσκετ συμμετείχαν όλες κι όλες 10 ομάδες, με τη regular season να αποτελείται από 18 αγώνες, άντε κι άλλους 4-5 τα playoff...

Σορρυ για το off topic.

Φιλε nzeppos απο περιεργεια θελω να δω μια χρονια baseball αλλα πραγματικα ακρη δεν μπορω να βγαλω. To world series πρεπει να παρακολουθησω; Και ποτε ξεκιναει αυτο; Τωρα βλεπω να μιλανε για spring training.

 

On topic, πραγματικα δεν ξερω αν ειναι καλυτερο να γυρισει ο durant ή οχι για τους warrior0. Τους ειδα χτες με rockets και σημερα με σαν αντονιο και εχουν βρει ρυθμο τοσο στην επιθεση οσο και στην αμυνα. Ο Durant επιστρεφει πριν τα PO μαλλον και πιστευω παλι θα περασουν περιοδο αποσυντονισμου μεχρι να ξαναβρουν ρυθμο.

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Offtopic: Για το baseball προσωπικά προτιμώ να διαβάζω παρά να παρακολουθώ, ειδικά τώρα πια που οι αγώνες διαρκούν τρεις ώρες. Αν έχω διαβάσει καμια 20αριά βιβλία για το άθλημα (από τα εκπληκτικά Ball Four και Boys of Summer μέχρι το πιο πρόσφατο Moneyball που ενέπνευσε την ομώνυμη ταινία), πραγματικά δεν θυμάμαι ποτέ να έχω αντέξει να δω ολόκληρο αγώνα.

 

Ακόμα κι αν υπάρχουν στιγμές με ένταση, ακόμα κι αν εκτιμώ πως είναι από τα ελάχιστα αθλήματα στα οποία οι ομάδες δεν μπορούν να κάνουν (εμετικές) καθυστερήσεις όπως στο ποδόσφαιρο ή να ευνοηθούν γενικά από τον υπολειπόμενο χρόνο, παρ' ολ' αυτά η έλλειψη οποιασδήποτε ροής μέσα στον αγώνα με κάνει να βαριέμαι τη ζωή μου. Σε συνδυασμό φυσικά με τις ελάχιστες γνώσεις μου περί σύγχρονων παικτών και ομάδων.

 

Ontopic: Μόλις είδα κι εγώ το Celtics-Bucks, φοβερό παιχνίδι με τεράστια ένταση από το πρώτο λεπτό. Αρκετά νεύρα και έλλειψη συγκέντρωσης εκατέρωθεν, ο Middleton παραδοσιακά ήταν του ύψους και του βάθους με πολλές τραβηγμένες επιθέσεις και πάσα ούτε από το δεξί στο αριστερό (παρ' ολ' αυτά οι συγκυρίες τα έφεραν έτσι ώστε οι Bucks να παίζουν καλύτερα χωρίς τον Parker παρά χωρίς τον Khris).

 

Είχαμε κάμποσα φάουλ που δεν δόθηκαν στο Γιάννη πάνω σε σουτ και τον έβγαλαν εκτός ρυθμού αν και γενικά οι Celtics έπαιξαν εξαιρετική άμυνα πάνω του και του έκλεισαν σχεδόν όλα τα drive. Ομοίως καλή άμυνα πάνω στον κοντό στην τελευταία περίοδο (στην οποία είναι πρώτος στο ΝΒΑ με 10π.μ.ο.) Το παιχνίδι όμως ξεκάθαρα το έκρινε ο Bogdon με τρία τεράστια clutch σουτ και ισάριθμες ασίστ στα τελευταία 2-3 λεπτά (μαζί και ένα κλέψιμο). Πραγματικά όταν οι Celtics ισοφάρισαν δεν περίμενα με τίποτα να επικρατήσουν τα ελάφια αφού είχαν χάσει την ψυχραιμία τους, μαζί και τις κρίσιμες βολές (μόλις 4/7 ο Γιάννης). Μίλησε όμως το μεγαλύτερο steal του περσινού draft και καθάρισε τον αγώνα.

 

Κρίμα που πέρασε και η Ατλάντα από τη Φιλαδέλφεια και κράτησε την 5η θέση. Τώρα οι Bucks έχουν εντός Detroit-Dallas (Παρασκευή-Κυριακή αντίστοιχα), μετά έξω Oklahoma, Indiana (θα γίνει σφαγή), 76ers, μέσα τη Charlotte και τελειώνουν στο Boston TD Garden. Αν συνεχίσουν να είναι η πιο clutch ομάδα του ΝΒΑ από το All Star game και μετά, έχουν πολλές ελπίδες για την 5η θέση που οδηγεί στο Τορόντο, σαφώς πιο βατό αντίπαλο από τους υπερηχητικούς Wizards.

 

Με ανησυχεί λίγο η κατάσταση στην οποία θα βρίσκονται τότε, αφού θα είναι σαφώς πιο κουρασμένοι από τους αντιπάλους τους λόγω της υπερπροσπάθειας που καταβάλλουν. Από την άλλη όμως είναι νέα ομάδα με μεγάλα αποθέματα αντοχής. Τουναντίον δεν συμφωνώ με όσους λένε ότι "δεν πειράζει που χάνουν οι Cavaliers γιατί στα playoff θα είναι αλλιώς". Σε αυτό το επίπεδο θεωρώ πως αν ένας παίκτης (πολύ περισσότερο μια ολόκληρη ομάδα) χάσει το ρυθμό και το momentum, δεν είναι εύκολο να κάνει ένα κλικ και να το ανακτήσει εν μία νυκτί, ειδικά όταν υπάρχουν σοβαροί ανταγωνιστές.

 

Έχω στο μυαλό μου τους Spurs των τελευταίων ετών, για τους οποίους είχαμε βαρεθεί να ακούμε ότι δεν τελειώνουν δυνατά τη regular season γιατί ξεκουράζει παίκτες ο Πόποβιτς (ΟΚ, τον Duncan και τα άλλα δύο γερόντια ασ' τους παραπάνω στον πάγκο, όχι όμως και τους υπόλοιπους). Το αποτέλεσμα συχνά ήταν ότι η ομάδα δεν μπορούσε να βρει τα πατήματά της στα playoff μετά από τόσες εβδομάδες (σχεδόν) απραξίας και αγώνων στο ρελαντί.

 

Περισσότερα για την τωρινή κατάσταση με τα playoff εδώ.

 

ps: respect στον Rabican, respect και στους παλαβούς πίσω από τον πάγκο των Bucks που κουνούσαν επί 2 ώρες τις ελληνικές σημαίες σε πρώτο πλάνο.

  • Like 2
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε με νέο λογαριασμό στην κοινότητα μας. Είναι πανεύκολο!

Εγγραφείτε για έναν νέο λογαριασμό

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

  • Δημιουργία νέου...

Με την περιήγησή σας στο insomnia.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies που ενισχύουν σημαντικά την εμπειρία χρήσης.