Προς το περιεχόμενο

Αρχειοθετημένο

Αυτό το θέμα έχει αρχειοθετηθεί και είναι κλειστό για περαιτέρω απαντήσεις.

illusion

Χριστουγεννιάτικες Αναμνήσεις...

Προτεινόμενες αναρτήσεις

Καλησπέρα σε όλους, σε λίγο καιρό έρχονται Χριστούγεννα.. και με αφορμή αυτό σκέφτηκα να δημιουργήσω ένα θέμα και να μου πείτε όλοι σας την πιο ωραία ή και άσχημη χριστουγεννιάτικη ανάμνηση που είχατε από παιδιά.. Επίσεις χριστουγεννιάτικα τραγουδάκια που σας αρέσουν...Για να αρχίσουμε να μπαίνουμε σιγά σιγά στο πνεύμα και να γίνουμε για ένα-δύο μήνες..πάλι παιδία:-)

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
Επισκέπτης

Θυμάμαι στο σχολείο εκείνη την εποχιακή χαρτοκοπτική με την οποία στολίζαμε κολλώντας στα παράθυρα πράσινα δεντράκια και βαμβάκια στον ρόλο του χιονιού τραγουδώντας ταυτόχρονα τα ανάλογα. Και την τελευταία μέρα του φροντιστηρίου των γαλλικών που πρωτοπόρα για την εποχή είχε μία συσκευή βίντεο η οποία υποτίθεται εξυπηρετούσε ένα καινοτόμο σύστημα εκμάθησης ξένων γλωσσών σται διαφημιστικά προσπέκτους, αλλά στην πραγματικότητα λειτουργούσε μόνο μια φορά το χρόνο, την τελευταία μέρα πριν το κλείσιμο των Χριστουγέννων. Αφού τραγουδούσαμε τον μικρό τυμπανιστή στα γαλλικά η γαλλικού μας ξεφορτωνόταν βάζοντας την ίδια βιντεοκασέτα -κάθε χρόνο- του γελαστού αρκούδου με την οποία ξεκαρδιζόμασταν και η ευθυμία είχε να κάνει όχι με την ίδια την ταινία αλλά με την χαρά που μας δημιουργούσε η ιδέα ότι δεν θα ξαναπατούσαμε εκεί για 20 ολόκληρες ημέρες. Και αφού δεν είχαμε playstation ούτε και υπολογιστές εκείνο το εικοσαήμερο το περνούσαμε παίζοντας μπάσκετ από το πρωί ως τις 10 το βράδυ στα δημοτικά γήπεδα τα οποία τότε δεν είχαν κανένα λόγο να πληρώνουν φύλακες.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Εγώ θυμάμαι πριν 3 χρόνια στην 1η λυκείου,είχα πάει μέρα Χριστουγέννων στην εκκλησία με τους γονείς μου,και έχοντας φάει το προηγούμενο βράδυ (νηστεία? τι'ναι αυτό?) μέσα στην ασφυκτική ατμόσφαιρα της εκκλησίας δεν ήθελα και πολύ.

Βγήκα έξω γρήγορα γρήγορα και έκανα εμετό στο προαύλιο της εκκλησίας :lol: XD

Απο κείνη την ημέρα και μετά δεν μπορούσα να φάω τίποτα,ότι έτρωγα το έβγαζα όλο στον νεροχύτη τα βράδια.

Αυτό κράτησε γύρω στις 10 μέρες,αλλά είχε πλάκα,θυμάμαι η μάνα μου είχε φρικάρει περισσότερο απ'ότι εγώ.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
Εγώ θυμάμαι πριν 3 χρόνια στην 1η λυκείου,είχα πάει μέρα Χριστουγέννων στην εκκλησία με τους γονείς μου,και έχοντας φάει το προηγούμενο βράδυ (νηστεία? τι'ναι αυτό?) μέσα στην ασφυκτική ατμόσφαιρα της εκκλησίας δεν ήθελα και πολύ.

Βγήκα έξω γρήγορα γρήγορα και έκανα εμετό στο προαύλιο της εκκλησίας :lol: XD

Απο κείνη την ημέρα και μετά δεν μπορούσα να φάω τίποτα,ότι έτρωγα το έβγαζα όλο στον νεροχύτη τα βράδια.

Αυτό κράτησε γύρω στις 10 μέρες,αλλά είχε πλάκα,θυμάμαι η μάνα μου είχε φρικάρει περισσότερο απ'ότι εγώ.

 

ελα ρε κι εγω το ιδιο ειχα παθει..ειχα πιει γαλα..αλλα μονο μια φορα εκανα εμετο, την ωρα που περιμενα να κοινωνησω..4η δημοτικου ημουν..λες να ειναι κανα σημαδι οτι αμαρτησαμε?

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

εγω θυμαμαι οτι επειδη δεν ειχαμε τζακι αναρωτιομουν πως θα τα καταφέρει ο αι βασιλης να βγει απο το καλοριφερ..

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
...Και την τελευταία μέρα του φροντιστηρίου των γαλλικών που πρωτοπόρα για την εποχή είχε μία συσκευή βίντεο η οποία υποτίθεται εξυπηρετούσε ένα καινοτόμο σύστημα εκμάθησης ξένων γλωσσών σται διαφημιστικά προσπέκτους, αλλά στην πραγματικότητα λειτουργούσε μόνο μια φορά το χρόνο, την τελευταία μέρα πριν το κλείσιμο των Χριστουγέννων. Αφού τραγουδούσαμε τον μικρό τυμπανιστή στα γαλλικά η γαλλικού μας ξεφορτωνόταν βάζοντας την ίδια βιντεοκασέτα -κάθε χρόνο- του γελαστού αρκούδου με την οποία ξεκαρδιζόμασταν και η ευθυμία είχε να κάνει όχι με την ίδια την ταινία αλλά με την χαρά που μας δημιουργούσε η ιδέα ότι δεν θα ξαναπατούσαμε εκεί για 20 ολόκληρες ημέρες...

 

κι εγώ θυμάμαι στο φροντιστήριο αγγλικών που κάναμε κάθε χρόνο την αντίστοιχη γιορτούλα, η οποία κατέληγε σε ανταλλαγή δώρων: όλοι αγοράζαμε από ένα δωράκι, τα βάζαμε στον σάκο του αη βασίλη, και μετά διαλέγαμε ένα στην τύχη. Μεγάλη μαλακία, γιατί αγόραζες κάτι που σου άρεσε, και στο τέλος έπαιρνες μια βλακεία που άρεσε σε κάποιον άλλον. Ας κρατούσαμε ο καθένας το δωράκι του, καλύτερα θα ήταν.

 

Επίσης θυμάμαι μια χρονιά που λίγο πριν τελειώσουν οι 2 εβδομάδες των διακοπών, έριξε τέτοιο χιόνι που τα σχολεία έμειναν κλειστά για μια ολόκληρη (επιπλέον) εβδομάδα! Καταπληκτική χρονιά.

 

Επίσης θυμάμαι που βγαίναμε τα χαζά στο π@@τσόκρυο και λέγαμε τα κάλαντα σαν τρελοί, και μαζεύαμε 10ρικα και 20ρικα, και οι δρόμοι ήταν γεμάτοι πιτσιρίκια που λέγανε τα κάλαντα, και αν βρισκότανε σε κανένα σπίτι κανένας κουβαρντάς που έδινε παραπάνω φράγκα έπεφτε σύρμα και του την πέφτανε σαν τα κοράκια μέχρι να τον ξεπαραδιάσουνε.

 

Επίσης θυμάμαι μια χρονιά που είχαμε πάει στο σπίτι της γιαγιάς για πρωτοχρονιά, και η γιαγιά είχε ένα παλιό μεγάλο ρολόι τοίχου, από αυτά που χτυπάνε την ώρα, και περιμέναμε το ρολόι να χτυπήσει για να πανηγυρίσουμε την αλλαγή του χρόνου, αλλά αυτό το ρημάδι δεν ξέρω τι έπαθε και δεν έλεγε να χτυπήσει, και ευτυχώς που κάποιος το πήρε χαμπάρι ότι το ρολόι κόλλησε, αλλιώς ακόμα θα το κοιτούσαμε σαν χαζοί και θα το περιμέναμε να σημάνει την έναρξη του <δεν θυμάμαι ποιου χρόνου, 1985 ίσως, κάπου εκεί>...

 

Θυμάμαι κι άλλα, αλλά μάλλον να σταματήσω εδώ, ε;

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
×
×
  • Δημιουργία νέου...