Προς το περιεχόμενο
Cossutius.

Εργασιακό άγχος, Συνέπειες.

Προτεινόμενες αναρτήσεις

Πολύ προσφατα ειχε βγει και ανάλογο διαγραμμα παραγωγικότητας το οποιο έδειχνε πως οι Ελληνες ειναι πολλοι πιο παραγωγικοι σε σχέση με τους Βορειοευρωπαίους...Γενικά αυτό το επιχειρημα έχει καταρριφθεί εδω και καιρό και όσοι έχουμε εργασθεί στη Β. Ευρωπη το έχουμε δει στη δράση...Το απολυτο ξύσιμο χωρις το παραμικρό άγχος. Ειδικά σε Ολλανδία...

 

 

Αυτο ισχυει οσο ισχυει το "η Ελλαδα ειναι υποφορολογουμενη χωρα" (by Sturnaras)

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Η παραγωγικότητα χρειάζεται και πλήθος υπαλληλων αλλά και σωστη οργάνωση απ την επιχείρηση σωστά? :-)

Προφανώς. Και για να επανέλθουμε στο κυρίως θέμα, μια πηγή άγχους είναι η αβεβαιότητα. Αν υπάρχει μια σαφής οργάνωση, την οποία όλοι υπηρετούν, έχεις το κεφάλι σου ήσυχο ότι αν κάνεις τις σωστές ενέργειες, θα φέρεις τη δουλειά σου εις πέρας. Αν δεν υπάρχει αυτό, μπορεί να είσαι τζιμάνι και να τα κάνεις σωστά, αλλά σε τρώει η αγωνία αν όλοι οι υπόλοιποι θα κάνουν σωστά τη δουλειά τους από εκεί που την άφησες εσύ.

Στην Ελλάδα δούλευα σε πανεπιστήμιο, που υποτίθεται ότι είναι μια δουλειά με το λιγότερο δυνατό εργασιακό στρες. Παρόλ' αυτα, αγχωνόμουν πολύ γιατί σε όλα υπήρχε αβεβαιότητα.

  • Like 4

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Θες υποκατάστημα στην Ελλάδα και ρωτάς;

 

Πιό λίγα χρειάζεσαι πάντως.

 

Ρωτάω, απλώς διότι μού φαίνεται αδύνατο να ξεκινήσει κάποιος δουλειά, η οποία θα είναι βιώσιμη, με πέντε χιλιάρικα. Εκτός κι αν μιλάμε για περιπτώσεις τού στυλ «αγοράζω χονδρική μια τσάντα τηλεκάρτες και παίρνω σβάρνα τα περίπτερα», ή «Στήνω ένα καφάσι ανάποδα και πουλάω hot dog στο δρόμο», όπου και πάλι το ρίσκο είναι πολύ μεγαλύτερο από την όποια προοπτική βιωσιμότητας. Διαφορετικά, πού θα πρωτοπάνε τα πέντε χιλιάρικα; Σε εξοπλισμό, σε εμπορεύματα, σε χαρτούρα, ή σε ενοίκια;

 

(Παρεμπιπτόντως, προτιμώ να αυτοευνουχιστώ, παρά να επενδύσω όχι πέντε, αλλά έστω κι ένα χιλιάρικο στο τσίρκο...)

  • Like 3

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Ο ηλεχτρολόγος ζήτηξε απ´ τη μπεθερά μου 40€ να της αλλάξει το μπουτόν των φώτων του διαδρόμου στη πολυκατοικία. Κι είναι δυό τετράγωνα μακρυά της.

Έδωσα 3.5€,περίμενα μέρα που θάχα λάσκα και με την υπόσχεση μιας χορτόπιτας το άλλαξα σε 30" (sec,δεφτερόλεπτα).Κι είχε και πορτοκαλί λαμπάκι για το σκοτάδι,μέχρι να το πατήσεις και νάρθει το φως.

 

Καταλαβαίνεις ως εδώ η θες κι άλλο φροντιστήριο;

 

Καταλαβαίνω, καταλαβαίνω...

 

Αλλά εσύ quot-αρες Κουνγκ-φούκιο και μίλησες για δικιά μας δουλειά, στο αντικείμενό μας. 

 

 

Άκου πληροφορική.....  

 

Γιατί όχι; Για κατσαβιδολογία - εμπόριο μιλάμε, όχι για πολυεθνικές...

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Ρωτάω, απλώς διότι μού φαίνεται αδύνατο να ξεκινήσει κάποιος δουλειά, η οποία θα είναι βιώσιμη, με πέντε χιλιάρικα. Εκτός κι αν μιλάμε για περιπτώσεις τού στυλ «αγοράζω χονδρική μια τσάντα τηλεκάρτες και παίρνω σβάρνα τα περίπτερα», ή «Στήνω ένα καφάσι ανάποδα και πουλάω hot dog στο δρόμο». Διαφορετικά, πού θα πρωτοπάνε τα πέντε χιλιάρικα; Σε εξοπλισμό, σε εμπορεύματα, σε χαρτούρα, ή σε ενοίκια;

 

(Παρεμπιπτόντως, προτιμώ να αυτοευνουχιστώ, παρά να επενδύσω όχι πέντε, αλλά έστω κι ένα χιλιάρικο στο τσίρκο...)

Άνετα,μιας και ασκείς ελευθέριο επάγγελμα δηλαδή,μέχρι και καρότσια απ´ τη λαική μπορείς να κουβαλάς απο νοικοκυρές για ένα μισόεβρο,δεν υπάρχει όριο στο τι μπορείς να μηχανευτείς.

Εφορία-ΟΑΕΕ-ΕΒΕΑ (άμεσα) κάτω από διακόσια.

Νοίκι-στήσιμο κανα εναμισάρι.Όχι πάνω από τετρακόσια το μήνα,ΙΚΕΑ και φτηνές μπογιές.μόνος σου.

 

Στο αντικείμενό μου,παρακαλάνε οι προμηθευτές.Βρες κι ένα παρεμφερές επιτήδευμα για το "κέρματα" και περιμένεις να μπει το νερό στ´ αυλάκι.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Άλλο εργάζομαι πολλές ώρες και άλλο είμαι παραγωγικός. Στην Ελλάδα ο εργαζόμενος δεν είναι παραγωγικός -σε σχέση με Βόρεια και Δυτική Ευρώπη.

Πρώτον, υπάρχουν ένα σωρό κηφήνες που παίζουν πασιέντζα όλη μέρα και κανείς δεν τους ελέγχει.

Δεύτερον, υπάρχουν αυτοί που σκίζονται, αλλά το σύστημα τους κάνει τη ζωή δύσκολη και χρειάζεται να λύσουν 80 προβλήματα μέχρι να κάνουν τη δουλειά την οποία ξεκίνησαν να κάνουν. Σε 4 ώρες στο γραφείο μου στην Αγγλία κάνω όσα θα έκανα σε 6-7 στο γραφείο μου στην Ελλάδα, γιατί δεν χρειάζεται να πάρω 87 τηλέφωνα για κάτι αυτονόητο, όλοι κοιτάζουν τα email τους, δεν έχει απεργίες-καταλήψεις κτλ.

Να πω ένα παράδειγμα;

Φορολογική δήλωση στη χώρα που ζω...εφορία, 150 άτομα πριν από εμένα, ξεμπέρδεψα σε μια ώρα και με εξυπηρέτησε ένας υπάλληλος.

Φορολογική δήλωση στη χώρα που δεν κατοικώ, 10 άτομα πριν από εμένα. Περίμενα μια ώρα, να μου πουν να βρω λογιστή να μου κάνει την φορολογική γιατί ο έφορος δεν κάνει φορολογικές δηλώσεις μόνο τις παραλαμβάνει. Επιστροφή την άλλη μέρα, πάλι 10 άτομα πριν από εμένα. Αναμονή σαράντα λεπτά, και αλλαγή 5 γραφείων (εισόδημα, πρωτόκολλο, εισόδημα, ταμείο, εισόδημα).

Και υπόψιν ότι ήμουν στην εφορία κατοίκων εξωτερικού που δεν έχουν τόση δουλειά όπως οι άλλες εφορίες.

 

Πολύ προσφατα ειχε βγει και ανάλογο διαγραμμα παραγωγικότητας το οποιο έδειχνε πως οι Ελληνες ειναι πολλοι πιο παραγωγικοι σε σχέση με τους Βορειοευρωπαίους...Γενικά αυτό το επιχειρημα έχει καταρριφθεί εδω και καιρό και όσοι έχουμε εργασθεί στη Β. Ευρωπη το έχουμε δει στη δράση...Το απολυτο ξύσιμο χωρις το παραμικρό άγχος. Ειδικά σε Ολλανδία...

 

 

Aλλο αυτο...αυτο δε σημαινει οτι ο κοσμος δεν δουλευει η δε παράγει, αλλά ο τρόπος που σου επιβάλλουν την εργασία, ειναι λανθασμένος αλλά και ολοκληρο το συστημα..

 

 

Εν πάση περιπτώση, εδω ο κόσμος πεθαίνει απ το εργασιακό άγχος (που αυτο ειναι το θέμα μας), και εμεις μιλάμε για τεμπελιά?? :P

Άσε μας ρε φίλε, πες τα σε κανέναν που δεν έχει βγει εκτός Ελλάδας, μην τα λες και σε εμάς που τα ζούμε χρόνια τώρα....

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Καταλαβαίνω, καταλαβαίνω...

 

Αλλά εσύ quot-αρες Κουνγκ-φούκιο και μίλησες για δικιά μας δουλειά, στο αντικείμενό μας.

Ακόμα καλύτερα,δεν θες και χώρο,ούτε καν έναρξη επιτηδεύματος για αρχή.Σπίτι σου!

 

Γιατί όχι; Για κατσαβιδολογία - εμπόριο μιλάμε, όχι για πολυεθνικές...

Δεν φταίω εγώ αν εσύ δεν τα παίρνεις τα γράμματα.Για κατσαβίδι μίλαγα,είναι χιλιάδες οι κυρα-Τούλες.

Το point μου ήτανε για τη γενίκευσή σου,"πληροφορικη".

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Το εργασιακό άγχος στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα της έλλειψης οργάνωσης / συντονισμού / προετοιμασίας κτλ σε συνδυασμό με την αβεβαιότητα, την γενική κατάσταση της χώρας, τις πολλές ώρες εργασίας και την άσχημη συμπεριφορά προϊσταμένων - ιδιοκτητών.

 

Το οτι οι ξένοι είναι ήρεμοι . "αραχτοί" και δουλεύουν 8ωρο  δεν σημαίνει ότι στην Ελλάδα είμαστε καλύτεροι, καθώς όντως παράγουν περισσότερο. Όταν όλη η παραγωγική διαδικασία είναι ένα καλοκουρδισμένο ρολόι παράγεις πολύ παραπάνω ανά εργατοώρα, και δεν υπάρχει κανένα άγχος. 

 

Ώς αποτέλεσμα μπορεί ένας υπάλληλος να είναι τεχνικός υπολογιστών στο μπακαλο - μαγαζί της γειτονιάς στην Ελλάδα και να γυρνάει σπίτι τα βράδια και να κλαίει , και άλλος να είναι υπεύθυνος για software εκατομμυρίων ευρώ "έξω" , αλλά να είναι αραχτός και light και στην ώρα εργασίας και εκτός δουλειάς. 

  • Like 2

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Ακόμα καλύτερα,δεν θες και χώρο,ούτε καν έναρξη επιτηδεύματος για αρχή.Σπίτι σου!

 

Ναι ρε αρχηγέ μου, καταλαβαίνω που το πας. Αλλά τι κάνεις, έστω και σπίτι σου και μάλιστα που να το γουστάρεις ή να το κατέχεις; Δεν έχουνε όλοι τις ίδιες κ@υλες.

 

 

Δεν φταίω εγώ αν εσύ δεν τα παίρνεις τα γράμματα.Για κατσαβίδι μίλαγα,είναι χιλιάδες οι κυρα-Τούλες.

Το point μου ήτανε για τη γενίκευσή σου,"πληροφορικη".

 

 

Στο κατσαβίδι πας αναγκαστικά, τα παίρνεις δε τα παίρνεις τα γράμματα.

 

Γιατί για σοβαρότερη μπίζνα (ανάπτυξη λογισμικού ξέρω 'γω) θες κεφάλαιο και συνεργάτες. Άσε που δεν υπάρχει αγορά στην Ελλάδα για τέτοια πράματα. Μη μου πεις τώρα για παγκόσμια αγορά και διαδίκτυα. Δεκτό το ότι έξω υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες, αλλά υπάρχει και μεγαλύτερος ανταγωνισμός. 

 

Μπορείς βέβαια να κάνεις ακόμα κι σ' αυτό τον κλάδο καμιά αρπαχτή άμα π.χ. ξέρεις από γουεμπντιζαϊνιλίκια και τα συναφή. Φράγκα για να ζήσεις όμως δε βγαίνουν έτσι. Αυτό βλέπω εγώ τουλάχιστον. 

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Άνετα,μιας και ασκείς ελευθέριο επάγγελμα δηλαδή,μέχρι και καρότσια απ´ τη λαική μπορείς να κουβαλάς απο νοικοκυρές για ένα μισόεβρο,δεν υπάρχει όριο στο τι μπορείς να μηχανευτείς.

Εφορία-ΟΑΕΕ-ΕΒΕΑ (άμεσα) κάτω από διακόσια.

Νοίκι-στήσιμο κανα εναμισάρι.Όχι πάνω από τετρακόσια το μήνα,ΙΚΕΑ και φτηνές μπογιές.μόνος σου.

 

Στο αντικείμενό μου,παρακαλάνε οι προμηθευτές.Βρες κι ένα παρεμφερές επιτήδευμα για το "κέρματα" και περιμένεις να μπει το νερό στ´ αυλάκι.

 

Η βεβαιότητά σου, ότι τα έξοδα στησίματος και λειτουργίας και συντήρησης, δε θα είναι μεγαλύτερα από τα έσοδα, είναι που δε μπορώ να εντοπίσω από πού προκύπτει. Τα γράφεις και ...αχταρμά style βέβαια και δε μπορώ να σε παρακολουθήσω, οπότε αναγκάζομαι να κάνω υποθέσεις...

 

Αυτό ας πούμε: «Εφορία-ΟΑΕΕ-ΕΒΕΑ (άμεσα) κάτω από διακόσια.» τι σημαίνει; Κάτω από διακόσια ανά μήνα;

Αυτό: «Νοίκι-στήσιμο κανα εναμισάρι.Όχι πάνω από τετρακόσια το μήνα» ; 400 το μήνα λες. Όντως αυτό εννοείς; Δηλαδή, maximum έστω, έχεις να δίνεις 200+400=600, πάγιο κάθε μήνα; Έστω επίσης, ότι αυτά είναι τα μοναδικά έξοδα που έχεις.

 

Πόσα παραπάνω υπολογίζεις ότι θα βγάζεις - και, κυρίως, με τι είδους/αντικειμένου δουλειά - κάθε μήνα; Για να καταλάβω το στόχο, όχι τίποτα άλλο. Διότι μέχρι τώρα, ούτε καν το να μην ψοφήσεις απ' την πείνα δεν παίζει ως πιθανότητα. Το να βρεθείς και χρεωμένος και να σε κυνηγούν εφορίες και λοιποί δράκοι, άσε να το δούμε αργότερα.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Η βεβαιότητά σου, ότι τα έξοδα στησίματος και λειτουργίας και συντήρησης, δε θα είναι μεγαλύτερα από τα έσοδα, είναι που δε μπορώ να εντοπίσω από πού προκύπτει. Τα γράφεις και ...αχταρμά style βέβαια και δε μπορώ να σε παρακολουθήσω, οπότε αναγκάζομαι να κάνω υποθέσεις...

 

Αυτό ας πούμε: «Εφορία-ΟΑΕΕ-ΕΒΕΑ (άμεσα) κάτω από διακόσια.» τι σημαίνει; Κάτω από διακόσια ανά μήνα;

Αυτό: «Νοίκι-στήσιμο κανα εναμισάρι.Όχι πάνω από τετρακόσια το μήνα» ; 400 το μήνα λες. Όντως αυτό εννοείς; Δηλαδή, maximum έστω, έχεις να δίνεις 200+400=600, πάγιο κάθε μήνα; Έστω επίσης, ότι αυτά είναι τα μοναδικά έξοδα που έχεις. Έχω στη τσέπη 5,5 κατοστάρικα και οι ενεπομείναντες λογαριασμοί είναι 7,5.

Προμηθευτές-κράτος πληρωμένα.

Υπολογίζω ότι το ρεύμα και το νερό δεν το κόβουν άμα λήξει και πως αύριο-μεθαύριο θα βάλω ταμείο τη διαφορά προς κάλυψη.

Είμαι "γεμάτος" για τις γιορτές και ελπίζω να περιισέψουν κι όλας να "βγάλω" δυό καινούργιους δημιουργούς στα μανταλάκια,έτοιμες δουλειές

 

Πεντέμισυ χρόνια νομίζω πως ακόμα κι αν πεθάνω αύριο,οι μεν προμηθευτές θα μπορούν να κολώσουν το φορτηγό τους και να πάρουν τα "δικά τους",έχοντάς τα εισπράξει στο εκατονταπλάσιο (υπολόγισε το ποσοστό κέρδους μου),το μπουρδέλο δεν θα ενοχλήσει για κανένα λόγο τους οικείους μου,σε κανένα μπελάτη δεν υποσχέθηκα κάτι που δεν μπορούσα να εκπληρώσω.

Θες άλλες λεπτομέρειες;Άμα εισπράξω θα επιβιώσω.Άμα κεσάτια,χουριό.5,5 χρόνια το ίδιο βιολί.

 

Πόσα παραπάνω υπολογίζεις ότι θα βγάζεις - και, κυρίως, με τι είδους/αντικειμένου δουλειά - κάθε μήνα; Για να καταλάβω το στόχο, όχι τίποτα άλλο. Διότι μέχρι τώρα, ούτε καν το να μην ψοφήσεις απ' την πείνα δεν παίζει ως πιθανότητα. Το να βρεθείς και χρεωμένος και να σε κυνηγούν εφορίες και λοιποί δράκοι, άσε να το δούμε αργότερα.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Σόι-φίλοι.

Ένα ταληράκι το βρίσκεις...

Wait ρε συ, λες πως με ενα ταληρο ξεκινας επιχειρηση?

 

Ας ξεκινησουμε απο τα βασικα σταδια. Χωρος. Βρισκεις ενα καταστημα το οποιο πρεπει να το ανακαινισεις. Ποσο θα σου κοστισει? Για να κανεις κατι σοβαρο που να διαφερει ε, οχι απλα 4 τοιχους σε ασπρο χρωμα. 

Επειτα ενοικιο. Το καταστημα ειναι σε καλη περιοχη. Εστω κεντρο Αθηνας. Ποσο θα σου ζητουν? Θα σου πω απλα για την ιστορια πως μεχρι πριν 2 χρονια πληρωνα ενοικιο 1500 για 35 τετραγωνικα. Και (επειδη το εχω κλεισει πλεον) ενημερωνομαι πως στη συγκεκριμενη περιοχη (που πλεον δε θεωρειται καν καλη εμπορικα) τα ενοικια δεν ειναι καθολου μα καθολου φθηνα.

 

Εμπορευμα. Πρεπει να το γεμισεις και οχι να εχεις 5 πραγματα. Τα οποια θα πρεπει να εχουν και μια σχετικη ποιοτητα για να ειναι ανταγωνιστικα. Ποσο κεφαλαιο θα πρεπει να δαπανησεις? Εκτος αν βαλεις φθηνα πραγματα τυπου κινεζικα, αλλα τοτε ποσα θα πρεπει να πουλας την ημερα για να βγαλεις τα παγια εξοδα?

 

Δεν αναφερω καν το κοστος των ταμειων, ΔΕΗ, Εφοριας κλπ, μιλαω για τα πρωτα πρωτα.

 

 

Αν εχω καταλαβει/θυμαμαι καλα, εχεις καταστημα, απλα δεν μπορω να καταλαβω πως γινεται να εχεις ενα ταληρο και να ανοιξεις κατι ΔΙΧΩΣ να το κλεισεις σε εναν μηνα το πολυ. Και το αναφερω επειδη ειπες "στον τομεα σας" και οχι "ανοιξτε κατι με φθηνοπραγματα" ή κατι συγκεκριμενο τελος παντων ουτως ωστε να υπαρχουν καποια παραθυρακια ενδεχομενως.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Τωρα δουλευω ..

 

Δεν θελω να πω πολλα, αλλα οταν ο απο πανω σου ειναι παντα μες τα νευρα ακομα και για μια απλη βιδα που θα ξεβιδωσεις. Πως να εισαι παραγωγικος...

 

Αντι να ναι ηπιων τονων να σου δινει την αισθηση οτι αν κανεις βλακεια θα σε διορθωσει και θα σου πει ετι γινεται, φοβασαι οτι αν το κανεις θα σε κραξει ασχημα..

 

Πχ την παρασκευη μου λεει πανε βγαλω αυτο. Παω φτανω σε ενα σημειο οπου θελει ή να το χτυπισει με σφυρι ή να το βγαλεις με εξορκεα.

 

Εγω φτανω ως ενα σημειο παω στο γραφειο και του λεω εκανα αυτο. Καλε μου λει εισαι σοβαρος δεν το εβγαλες με σφυρι, του λεω ναι το βαρεσα δυο φορες αλλα δεν βγηκε... Το κεφαλωσες μου λεει και ετρεξε να παει να το δει. Εγω ο μαγκας το ειχα βαρεσει αλλα απο πανω και δεν επαιζε τετοιο πραγμα,αλλα αυτος εκει με αρνητικη διαθεση να κραξει...

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Ο θείος μου πέθανε στα 54 από καρκίνο στο στομάχι,πάντα όταν αγχωνόταν είχε αναταράξεις και οι γιατροί είπαν πως τελικά πιθανών να οφειλόταν στο άγχος.Από την άλλη όμως αν δεν θέλεις να έχεις άγχος τι να κάνεις;Να πάρεις χαλαρωτικά σαν το ζάναξ και μετά να εθιστείς σε αυτά;Πρέπει κάποιος να έχει φυσική αναισθησία και δεν πρόκειται ποτέ να πάθει τίποτα.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε έναν λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε με νέο λογαριασμό στην κοινότητα μας. Είναι εύκολο!

Εγγραφείτε για έναν νέο λογαριασμό

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...

Χρήσιμες πληροφορίες

Με την περιήγησή σας στο insomnia.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies που ενισχύουν σημαντικά την εμπειρία χρήσης.