Προς το περιεχόμενο
  • Εγγραφή

Γεροντική Άνοια και Alzheimer σε δικούς μας - Τρόποι αντιμετώπισης!


LiquidTroll

Προτεινόμενες αναρτήσεις

To parkinson, ως νευροεκφυλιστικη ασθενεια κι αυτη, αν και 'ξεκινα' αλλιως, στο τελος οπως βλεπω, καταληγει στα ιδια με το αλτσχαιμερ...

δραματικες καταστασεις, για τους ιδιους, και τους γυρω.

 

Στις 2/9/2019 στις 10:30 ΠΜ, nullindex είπε

Καλημέρα,

Πριν από 12 περίπου χρόνια η γιαγιά μου, στα 76 της, εμφάνισε τα πρώτα σημάδια Alzheimer. Στην αρχή εμφάνισε τάσεις φυγής, είχε την επιθυμία να γυρίσει στο πατρικό της στο χωριό και γενικά δεν μπορούσε να μείνει σπίτι. Το πρώτο σοβαρό κρούσμα πριν καταλάβουμε τι συνέβαινε ήταν που έφυγε ένα πρωί και δεν γύρισε μέχρι αργά το βράδυ και αφού είχαμε φάει τους δρόμους να την βρούμε. Γύρισε γιατί της ήρθε αναλαμπή (ήταν πολύ αρχή τότε) ότι δεν ήξερε προς τα που πήγαινε και απλά γύρισε σπίτι.

Από εκεί και μετά ξεκίνησαν τα εντονότερα κενά μνήμης και οι περίεργες συμπεριφορές, όπως θυμός ή έντονη στεναχώρια χωρίς λόγο, με αποκορύφωμα την στιγμή που προσπάθησε να "σβήσει" το φωτιστικό του σαλονιού με μια ζακέτα νομίζοντας πως είναι φωτιά και ήθελε να την σβήσει. Από εκείνη την ημέρα και μετά προσλάβαμε κατ'οίκον νοσοκόμα για να μένει μαζί της 24/7.

Το δύσκολο κομμάτι από τη στιγμή που διαγνώσθηκε από τον γιατρό ήταν οι στιγμές που είχε τα λογικά της. Καταλάβαινε ότι είχε πρόβλημα και ότι κάτι δεν πάει καλά και αισθανόταν πάρα πολύ άσχημα. Μας ρώταγε τι συμβαίνει κλπ και στεναχωριόταν ακόμα πιο πολύ. Δεν γνωρίζω τι φάρμακα έπαιρνε γιατί ήμουν μικρός τότε και δεν τα έβλεπα, αλλά θυμάμαι ότι έπρεπε να τρώει υγιεινά και να κάνουμε ότι μπορούμε για να της διεγείρουμε την μνήμη και να χρησιμοποιεί το μυαλό της όσο περισσότερο μπορεί για να μην εξασθενεί.

Όταν σταμάτησε να έχει τα λογικά της, σταμάτησε και η οποιαδήποτε επαφή με το περιβάλλον. Εκεί είναι σαν να έχεις ένα μωρό παιδί, ο άνθρωπος δεν κάνει τίποτα άλλο από το να τρώει και να κοιμάται και συνεχώς μειώνεται και η κινητικότητα του. Στην αρχή θέλει βοήθεια στο περπάτημα, μετά καροτσάκι και τέλος καταλήγει κλινήρης χωρίς να μπορεί να κάνει καμία κίνηση από μόνος του. Εκεί χρειάζεται ειδικός εξοπλισμός για την καλύτερη διαχείριση του ανθρώπου μας. Χρειάζεται κρεβάτι νοσοκομείου με δυνατότητα κλίσης και ειδικό αεριζόμενο στρώμα. Επίσης, από αυτό το σημείο και μετά βλέπεις τον άνθρωπό σου να πεθαίνει και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για αυτό. Η ακινησία φέρνει πολλά, όπως δερματικά προβλήματα, σκελετικά κλπ.. Δεν μπορείς να ξέρεις αν με ένα απλό άγγιγμα θα πονέσει ή όχι..

Στην δική μου περίπτωση, η γιαγιά μου έζησε 5 χρόνια σε αυτήν την κατάσταση με τον τελευταίο χρόνο να είναι απίστευτα δύσκολος με μεγάλη ταλαιπωρία για την ίδια. Έφυγε λίγο πριν αναγκαστούμε να της βάλουμε σωληνάκι για να τραφεί γιατί δεν καταλάβαινε ο εγκέφαλός της ότι έπρεπε να καταπιεί. Μέχρι τότε τρεφόταν με σούπες γιατί δεν μπορούσε να μασήσει. Τραγικά πράγματα.

Υπομονή και αγάπη χρειάζεται, τίποτα άλλο..

Εχω δικο μου ανθρωπο με παρκινσον. Ξεκινησε, διαπιστωθηκε η παθηση πριν 10 χρονια...τα χρονια περασαν, και ειμαστε στο σημερα...

Πλεον ειναι στη φαση που περιγραφεις.

Με λεβαιν για τροφη, και καθετηρα για τα ουρα, φυσικα στο κρεβατι, με οτι αυτο σημαινει.

Το μονο καλο ειναι οτι δεν υπαρχουν πονοι.

Αλλα ολα τα αλλα, απο το να βλεπεις την φθορα, μεχρι ολη την διαχειριση, τα εξοδα, τον συναισθηματικο πονο κλπ, ειναι μια δραματικη κατασταση. Βοηθας, αλλα ξερεις οτι δεν προκειται να βγει και κατι. Ναι, αγαπη, υπομονη, εστω κι αν ξερεις οτι δεν αλλαζει κατι στο τελος...

Αναρωτιεμαι, ποσο μπορει να τραβηξει αραγε σε αυτη την κατασταση...

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
  • Απαντήσεις 121
  • Δημιουργία
  • Τελευταία απάντηση

Συχνή συμμετοχή στο θέμα

Συχνή συμμετοχή στο θέμα

Δημοφιλή Μηνύματα

Ανοίγω αυτό το νήμα, για να ανταλλάσουμε πληροφορίες όσοι έχουμε δικούς μας ανθρώπους με τέτοια πάθηση. Επίσης, όσοι έχουν εμπειρία πάνω σε αυτό το θέμα να μας δίνουν συμβουλές. Ό πατέρας μο

Ψαξε Dementia NHS . ΠΧ https://www.nhs.uk/conditions/dementia/carers/ https://www.nhs.uk/conditions/dementia/symptoms/ Λόγω εργασίας έχω έρθει αντιμέτωπος με άτομα με άνοια είναι δύσκολη κατάστασ

Ετσι για να γελάσουμε και λίγο, σήμερα ο πατέρας μου, του είπαμε να κατεβάσει τα σκουπίδια, και βλέπουμε ότι άργησε, πάω να τον ψάξω, τον βλέπω στο απο κάτω στενό να έχει αφήσει τα σκουπίδια σε μια αυ

Δημοσιευμένες Εικόνες

Δημοσ. (επεξεργασμένο)
Στις 1/1/2021 στις 5:19 ΜΜ, axvax είπε

Η μητέρα μου είναι 58 ετών..

Μιας και ξεκίνησε να εμφανίζει συμπτώματα νέα, καλό θα ήταν να μάθετε εάν πρόκειται για σπάνια άνοια, όπως στην ταινία με την Julianne Moore. Πήγαινέ την στο Αττικό, όπου υπάρχει ειδικό τμήμα για αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις. Εδώ θα βρεις πληροφορίες και το τηλέφωνο. Αν χρειαστεί να κλείσεις ραντεβού με το 1535 ο κωδικός είναι 6537. Πιθανόν να έχει αντίστοιχα τμήματα και σε άλλα νοσοκομεία (εγώ δεν έχω πάει ούτε στο Αττικό και δεν εκφέρω άποψη). Ίσως την πείσεις ευκολότερα εξηγώντας της ότι πρέπει να διαπιστωθεί εάν είναι κληρονομική άνοια και επομένως δεν αφορά μόνο την ίδια.

ΥΓ: Μην αγχωθείς, αφού πολύ μικρό ποσοστό της άνοιας πρώιμης έναρξης είναι όντως κληρονομικό.

Επεξ/σία από Philippe
  • Like 2
  • Thanks 1
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Καλησπέρα, είμαι νευρολόγος με εξειδίκευση στα νευροεκφυλιστικά νοσήματα της Τρίτης ηλικίας.

Δυστυχώς πολλά πράγματα που διάβασα σε αυτό το νήμα δεν είναι αληθή.

Προτείνω για έγκριτη πληροφόρηση να απευθυνθεί κανείς σε ειδικά ιατρεία μνήμης σε μεγάλα νοσοκομεία, ή Εταιρείες Alzheimer όπως αυτή της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης όπως και άλλες. Μια απλή αναζήτησή στο google θα βοηθήσει.

  • Like 1
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Οι περισσοτεροι παντως, οσοι εχουμε ανθρωπους σε τετοια κατασταση, συνηθως δεν εχουμε αφησει 'γιατρο-για-γιατρο', νευρολογοι ολοι, και οσο μας επιτρεπουν τα οικονομικα μας ψαχνομαστε για το οτι καλυτερο....

Οποιος ζησει διπλα απο τετοιους ασθενεις, εν τοις πραγμασι κανει 'διατριβη' στην ασθενεια....οταν μιλα η εμπειρια, τι να πουνε ολα τα αλλα...

  • Like 2
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

ναι μπορεί να έχουμε κάνει διατριβές αλλά κατόπιν εορτής.
Σε αντίθεση με άλλες καταστάσεις, πχ κάταγμα, το Alzheimer σιγοβράζει για χρόνια. Ο άνθρωπός σου δεν ξυπνάει ένα πρωϊ με άνοιες κλπ.
Ο νευρολόγος ή άλλος ειδικός μπορούν να το διαγνώσουν ή να αισθανθούν κάτι χρόνια πριν εκδηλωθεί, κάπου διαβαζα για 10 χρόνια αλλά αφού συμμετέχει γιατρός στο νήμα ας μην μιλάω εγώ.

Κάτι τσιροτάκια (patches) EXELON δουλεύουν ή είναι παρηγοριά στους συγγενείς και caregivers?

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Οταν παμε στο γιατρο, λογω συμπτωματων, η αρρωστια ειναι ηδη σε εξελιξη εδω και χρονια....

Αυτο συμβαινει συνηθως. Δεν πας ξαφνικα ενα πρωι να ψαχτεις για αυτα, αν δεν δεις κατι. Ποιος το κανει; Αλλα οταν δεις συμπτωμα, ειναι on the way πια... Αλλα ακομη και να το ανακαλυπτες νωριτερα, τι αλλαζει; Αφου το κακο με αυτες τις ασθενειες ειναι οτι ΕΞΕΛΙΣΣΟΝΤΑΙ συν τω χρονω... δεν θεραπευονται δυστυχως. Αρα δεν παει οπως σε αλλες ασθενειες, 'να το προλαβεις'. Ειτε λιγο νωριτερα πας ειτε λιγο αργοτερα, η πορεια ειναι σχεδον προδιαγεγραμμενη...

Τα exelon εμεις ειδαμε οτι ειχαν μια επιδραση, θετικη, αλλα και αυτα για καποιο χρονικο διαστημα, και παλι μη φανταστεις και θαυματα. Κατι κανουν παντως. (και ειναι και πανακριβα...)

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Εμενα η γιαγια μου σε παρομοια ηλικια και με  τη ιδια νοσο, δε μπορουσε να φαει, (σα να λεμε ξεχνουσε πως να μασαει και να καταπινει) μετα επαθε και παρκισον και δεν μπορουσε να κινηθει ευκολα.. ειχαμε και αυτο που λες εσυ, με μπερδεύε με το ξαδελφο μου,μ ελεγε στη μανα μου που ναι ο αντρας σου ? Κ οταν ερχοταν ο πατερας μου αντε μια καλη γυναίκα και για σενα αγορι μου... μια φορα πριν το παρκισον ειχε φυγει σα τη θεοπουλα απ το παρα 5 να παει σπιτι της να πληρωσει λογαριασμους και να μετρησει το ρευμα (!) ... αφηστε παιδια ειναι και αυτες δυσκολες καταστασεις :(

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
Δημοσ. (επεξεργασμένο)

Ποιες όμως από αυτές τις "εταιρείες" δεν είναι μαρκετίστικες, μπορεί να μας πει υπεύθυνα κάποιος; Διότι έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο - σε όλα τα επαγγέλματα δυστυχώς - να ιδρύει ο καθένας μια ΜΚΟ στην οποία να γίνεται πρόεδρος, με απώτερο σκοπό να προωθήσει το επαγγελματικό του συμφέρον (χωρίς να είναι απαραίτητα κακό αυτό). Για κάνε πως φωνάζεις "πρόεδρε" στο δρόμο, θα γυρίσουν οι μισοί. Εντωμεταξύ, τα ίδια χάλια συναντάς και σε αρκετές δημόσιες δομές. Άλλη αντιμετώπιση έχεις εάν πας πρώτα στο ιδιωτικό ιατρείο του επικεφαλής και άλλη αν πας κατευθείαν στα πρωϊνά εξωτερικά ιατρεία.

Στη δεύτερη σελίδα, αναφέρθηκε μια τέτοια εταιρεία, ιδρυθείσα από ψυχιάτρους, που διοργάνωνε πέρυσι και σεμινάρια στους δήμους. Η γνώμη μου για αυτήν είναι δυστυχώς αρνητική. Ο αγαπητός νευρολόγος πιο πάνω, μιας και απ' ό,τι είδα είναι μέλος στην εταιρεία που πρότεινε, ίσως μπορεί να μας δώσει περισσότερες πληροφορίες για την εταιρεία στην οποία συμμετέχει. Για την Alzheimer Hellas, που επίσης αναφέρθηκε στις προηγούμενες σελίδες, γνωρίζει κανείς να μας πει περισσότερα; Πρόκειται για συγκεκριμένη ομάδα συνεργατών; Έχει κανείς χρησιμοποιήσει υπηρεσίες από αυτές τις εταιρείες;

Επεξ/σία από Philippe
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
Στις 1/1/2021 στις 5:39 ΜΜ, mindreader είπε

To parkinson, ως νευροεκφυλιστικη ασθενεια κι αυτη, αν και 'ξεκινα' αλλιως, στο τελος οπως βλεπω, καταληγει στα ιδια με το αλτσχαιμερ...

δραματικες καταστασεις, για τους ιδιους, και τους γυρω.

 

Εχω δικο μου ανθρωπο με παρκινσον. Ξεκινησε, διαπιστωθηκε η παθηση πριν 10 χρονια...τα χρονια περασαν, και ειμαστε στο σημερα...

Πλεον ειναι στη φαση που περιγραφεις.

Με λεβαιν για τροφη, και καθετηρα για τα ουρα, φυσικα στο κρεβατι, με οτι αυτο σημαινει.

Το μονο καλο ειναι οτι δεν υπαρχουν πονοι.

Αλλα ολα τα αλλα, απο το να βλεπεις την φθορα, μεχρι ολη την διαχειριση, τα εξοδα, τον συναισθηματικο πονο κλπ, ειναι μια δραματικη κατασταση. Βοηθας, αλλα ξερεις οτι δεν προκειται να βγει και κατι. Ναι, αγαπη, υπομονη, εστω κι αν ξερεις οτι δεν αλλαζει κατι στο τελος...

Αναρωτιεμαι, ποσο μπορει να τραβηξει αραγε σε αυτη την κατασταση...

Δεν είμαι τόσο σίγουρος για αυτό. Μπορεί η ίδια η ασθένεια να μην προκαλεί πόνους, η χρόνια όμως ακινησία στο κρεβάτι στην δική μου περίπτωση, προκάλεσε έντονα δερματικά προβλήματα σε σημείο να ανοίγει το δέρμα στην πλάτη πχ επειδή δεν αεριζόταν. Σάπισμα κανονικό. Μπορεί να ακούγεται βάρβαρο και ωμό, όμως αυτό συμβαίνει στην ουσία, ο άνθρωπος πεθαίνει ζωντανός. Είναι τεράστιο βάρος να το βλέπεις ανήμπορος να κάνεις το οτιδήποτε. Πολύ άσχημη κατάσταση για όλους.

  • Like 2
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
Δημοσ. (επεξεργασμένο)
2 hours ago, nullindex said:

... Μπορεί η ίδια η ασθένεια να μην προκαλεί πόνους, ...

Μπορεί και να προκαλεί αλλά να μην ξέρει ή να μην μπορεί να πει ή ότι πρέπει ή πως να το πει.
Μια ένδειξη ότι (μπορεί να) πονάει ή κάτι να ενοχλεί ίσως να είναι οι σφυγμοί, άλλο μπορεί να είναι γενικά ανησυχία αλλά εγώ δεν είμαι γιατρός, μιλάω μόνον από εμπειρία φροντίζοντας την μητέρα μου. Καλύτερα να πει ο νευρολόγος.

.

2 hours ago, nullindex said:

 ... η χρόνια όμως ακινησία στο κρεβάτι στην δική μου περίπτωση, προκάλεσε έντονα δερματικά προβλήματα σε σημείο να ανοίγει το δέρμα στην πλάτη πχ επειδή δεν αεριζόταν. ...

Η ακινησία στο κρεβάτι έως ένα σημείο δεν πειράζει, όπου και αν γίνεται βάζεις μαξιλάρια στην μιά πλευρά για να πέφτει το βάρος στην αλλη.
Εμείς για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα είχαμε γλυτώσει από τα έλκη κατάκλισης.
Το κόλπο ή "κόλπο" ή απλώς έτυχε ήταν σαπούνισμα της πλάτης με ΠΡΑΣΙΝΟ σαπούνι (και μόνον). Μυστήριο το πως αλλά σε μας δούλευε.

Ισως το στρώμα με φούσκες που οι μισές φουσκώνουν και οι άλλες μισές ξεφουσκώνουν κάθε 10m να ωφελούν κάποιους ασθενείς, σε μας πάντως δεν έκαναν τίποτα.

.

2 hours ago, nullindex said:

... όμως αυτό συμβαίνει στην ουσία, ο άνθρωπος πεθαίνει ζωντανός. ...

πεθαίνει ο εγκέφαλός του και κάποια στιγμή και οι "ρυθμίσεις" των "υποσυστημάτων", σφυγμοί, αναπνοή, πέψη, κυκλοφορία, εφίδρωση, νεφρά κλπ. Πάντως ο άνθρωπός σου εξακολουθεί να είναι ο άνθρωπός σου και ασχέτως με τις όποιες "βλάβες" ή "δυσλειτουργίες".

 

2 hours ago, nullindex said:

... τεράστιο βάρος να το βλέπεις ανήμπορος να κάνεις το οτιδήποτε. ...

Είσαι και είμαστε ανήμποροι να εμποδίσεις/εμποδίσουμε την επιδείνωση της κατάστασης.
Το ότι είσαι 24/7 δίπλα στον άνθρωπό σου και τον φροντίζεις είναι τίποτα μεν μπροστά σε αυτά που του συμβαίνουν αλλά καλυτερεύεις λίγο ή πολύ την ζωή του, μπορεί και να την παρατείνεις. (και σε μερικές περιπτώσεις έμμεσα να τον βλάφτεις παρατείνοντας το μαρτύριο του)

 

Οι ξένοι έχουν δώσει όνομα στην άνοια, την λένε 'the long goodbye' και πράγματι έτσι είναι.

 

2 hours ago, nullindex said:

... Πολύ άσχημη κατάσταση για όλους.

αλλά πιο πολύ γιαυτόν που έχει άνοια.
Τα υπόλοιπα κουβεντιάζονται.

 

 edit: όσοι έχετε και οξυγόνο τσεκάρετε το μπουκαλάκι με τις φυσαλίδες-μπουρμπουλήθρες, μπορεί να έχει διαρροή και το οξυγόνο να μην φτάνει στον ασθενή.
Βεβαιωνόμαστε ότι δουλεύει ok αν και η άκρη που συνδέεται στην μάσκα ή στην μύτη βγάζει φυσαλίδες αν την βουτήξουμε σε νερό.

Επεξ/σία από eyw
συμπλήρωση
  • Like 4
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Καποιος που εχει πλεον κρεβατωθει απο την ασθενεια,

εχει νοημα να κανει φυσικοθεραπεια, εστω καπως/λιγο, στο κρεβατι;

Υπαρχει μια εκδοχη, που λεει οτι επειδη απο την ακινησια παθαινουν ουσιαστικα αγκυλωση, ισως κατι να εκανε.

Απο την αλλη ομως, σε ανθρωπο που -κακα τα ψεμματα- φθινει, και ολοι ξερουμε οτι δεν υπαρχει περιπτωση να ξανασηκωθει απο το κρεβατι, εχει τελικα νοημα ολο αυτο; Ισως να εδινε μια καποια σχετικη χαλαρωση, στα τσιτωμενα μελη και νευρα του ασθενη, αλλα εν τελει παλι τι;

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

ειναι η πρωτη φορα που διαβαζω αυτο το θεμα και λογω φυσης δε θα σχολιασω διαφορα τελειως αστοχα σχολια και ακρως επικίνδυνα απλως θα παραθεσω:

Δεν υπάρχει άλλος τόπος όπως εις την Ελλάδα διά την οποίαν εγράφησαν τα περισσότερα βιβλία και όπου διαβάζονται τα ολιγώτερα.

Η αμαθεια δυστηχως ειναι επικίνδυνη. Καλο θα ειναι να ζηταμε τη γνωμη για θεματα υγειας μονο απο επαγγελματιες (ψυχιατρους/παθολογους/νευρολογους) και οχι απο ενα φορουμ...τεχνολογιας

  • Confused 1
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
Στις 2/1/2021 στις 9:08 ΜΜ, mindreader είπε

Οταν παμε στο γιατρο, λογω συμπτωματων, η αρρωστια ειναι ηδη σε εξελιξη εδω και χρονια....

Αυτο συμβαινει συνηθως. Δεν πας ξαφνικα ενα πρωι να ψαχτεις για αυτα, αν δεν δεις κατι. Ποιος το κανει; Αλλα οταν δεις συμπτωμα, ειναι on the way πια... Αλλα ακομη και να το ανακαλυπτες νωριτερα, τι αλλαζει; Αφου το κακο με αυτες τις ασθενειες ειναι οτι ΕΞΕΛΙΣΣΟΝΤΑΙ συν τω χρονω... δεν θεραπευονται δυστυχως. Αρα δεν παει οπως σε αλλες ασθενειες, 'να το προλαβεις'. Ειτε λιγο νωριτερα πας ειτε λιγο αργοτερα, η πορεια ειναι σχεδον προδιαγεγραμμένη 

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας.

Η παραπάνω παρατηρήση είναι αποκαρδιωτική  αν ειναι ακριβης ,θα θελα να ελπιζω πως σε πέντε χρόνια πχ θα είναι αλλιώς οι συνθηκες

  • Like 1
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
Δημοσ. (επεξεργασμένο)
1 ώρα πριν, axvax είπε

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας.

Η παραπάνω παρατηρήση είναι αποκαρδιωτική  αν ειναι ακριβης ,θα θελα να ελπιζω πως σε πέντε χρόνια πχ θα είναι αλλιώς οι συνθηκες

Αυτο που ειπα, δυστυχως ισχυει.

Βεβαια, παντα μπορει καποιος να πει εναν αντιλογο. Πρακτικα ομως, γινεται;

Πχ, ο συνειδητοποιημενος πολιτης, θα κανει πες ενα τσεκαπ το χρονο. Θα ελεγξεις αιμα, καρδια, ολα τα βασικα τελωσπαντων. Δεν νομιζω οτι στα καλα καθουμενα, παει κανεις να ψαχτει για οποιαδηποτε ασθενεια υπαρχει. Γιατι να το κανει; Δεν υπαρχει τελος σε αυτο τον καταλογο. Αρα, κανεις τσεκ στα mainstream, αντε και σε οτι ισως σου παει στο μυαλο οτι θα πρεπε να ψαχτεις, αν πχ εχεις κληρονομικοτητα. Αλλα ανθρωπος, που να τεσταρεται καθε λιγο, για ολες τις ασθενειες, δεν νομιζω οτι υπαρχει...

ας αφησουμε δε, και τον παραγοντα 'κοστος' σε ολα αυτα....

ακομη και αν ειχες το χρονο, τη διαθεση, το κουραγιο, να τρεχεις καθε λιγους μηνες σε ολες τις ειδικοτητες γιατρων και να εκανες ενα καρο διαγνωστικες εξετασεις, και παλι, θα σου ελειπε κατι, κι αυτο θα ηταν τα πολλα χρηματα...

Αρα που καταληγουμε; Οτι αν δεν σου δωσει ενα 'καμπανακι' ο οργανισμος σε καποια θεματα, συνηθως δεν ψαχνεσαι.

Αλλα και να ψαχτεις, σε τετοιες αρρωστιες, παλι δεν τις 'αναστελεις'. Δεν τις ανακοπτεις, δεν τις 'προλαβαινεις' ουσιαστικα. Απαξ και την εχεις, παει και τελειωσε, θα πεθανεις με αυτην. Αρα, ή λιγο νωριτερα το ανακαλυψεις, ή λιγο αργοτερα, μικρη διαφορα εχει...

Αν βγει καποτε φαρμακο, που θα σταματα αυτες τις ασθενειες, τοτε και βεβαια, το ποτε θα το ανακαλυψεις, θα εχει τεραστια σημασια και νοημα. Αλλα μεχρι τοτε, τα μονα φαρμακα που υπαρχουν σημερα, ειναι απλως να 'βελτιωνουν' την καθημερινοτητα του ασθενη, που εχει βεβαια την αξια του, αλλα σε καμια περιπτωση δεν 'καταπολεμουν' ή 'σταματουν' την αρρωστια...

Οποτε, δεν αλλαζω κατι σε οτι ανεφερα παραπανω...

Επεξ/σία από mindreader
  • Like 1
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
1 ώρα πριν, axvax είπε

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας.

Η παραπάνω παρατηρήση είναι αποκαρδιωτική  αν ειναι ακριβης ,θα θελα να ελπιζω πως σε πέντε χρόνια πχ θα είναι αλλιώς οι συνθηκες

Δεν υπάρχει γυρισμός.Δεν είναι κόκκαλο να κολλήσει.Πληγή να θρέψει.

Εκτός και αν βρεθεί τρόπος να αναγεννηθεί ο εγκέφαλος.

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε με νέο λογαριασμό στην κοινότητα μας. Είναι πανεύκολο!

Εγγραφείτε για έναν νέο λογαριασμό

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

  • Δημιουργία νέου...

Με την περιήγησή σας στο insomnia.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies που ενισχύουν σημαντικά την εμπειρία χρήσης.