glitter Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Σας φέρνει σε αμηχανία? Πως αντιδράτε? (εφόσον σας αρέσει... βέβαια)... Τον κοιτάτε κ σεις? Κ αν ναι πως... Επίμονα ή στα κλεφτά (και τάχα μου αδιάφορα)? Κι αν το σκηνικό επαναλαμβάνεται με το ίδιο άτομο αλλά ... Κανένας δν κάνει την πρώτη κίνηση να πλησιάσει και να μιλήσει στον άλλο? Σας έχει τύχει? Εμένα μου έχει συμβεί ,στην πόλη μου κ μάλιστα ΚΑΙ με άτομα που φατσικά γνωριζόμαστε αλλά δε λέμε γεια όταν τύχει να συναντηθούμε κάπου (μʼ ένα παιδί μάλιστα πηγαίναμε μαζί σε κάποιες τάξεις στο σχολείο αλλά..ούτε εγώ ούτε κ κείνος κάνει κίνηση να μου μιλήσει ... Η παρέα του αποτελείται από άτομα της ηλικίας μου κυρίως κ μάλιστα συμμαθητές μου αλλά σε άλλα τμήματα που μʼ αυτούς δεν είχαμε ποτέ χαιρετούρες κ τέτοια καν) με το παιδί που αναφέρω κάποτε -παλιά- λέγαμε ένα γεια. Τώρα ΌΧΙ δυστυχώς! Είναι πολύ φίλος με ένα μακρινό μου ξάδερφο, με τον οποίο μιλάμε-τώρα τελευταία λόγω περιστάσεων-) Ώρες -ώρες σκέφτομαι μήπως είναι ιδέα μου, μήπως δε κοιτάζει εμένα αλλά κάτι άλλο κοντά σε μένα κ εγώ το ερμηνεύω λανθασμένα έτσι... Όμως έχω παρατηρήσει μια κάποια αμηχανία όταν βρισκόμαστε σε κοντινή απόσταση (χωρίς να είμαι σίγουρη).. Ίσως γιατί σκέφτεται κ κείνος πως βλακεία να είμαστε από την ίδια πόλη, να συναντιόμαστε στο δρόμο η σε cafe όπου... τέλος πάντων κ να μη μιλάμε, ίσως ντρέπεται ή ίσως κάτι άλλο που δε μπορώ να σκεφτώ. Ο προβληματισμός μου έχει να κάνει κ με το γεγονός ότι όσο ήμουν στο σχολειό ένοιωθα έναν αρνητισμό από ορισμένα άτομα -καθώς υπήρξα κόρη καθηγητού, απουσιολόγος κ όλα τα σχετικά.. - κ σκέφτομαι μήπως κι αυτό παίζει το ρόλο του στην όλη κατάσταση. (Ενδεχομένως και ΌΧΙ!) Ίσως η αμηχανία ή η ανασφάλεια μου μερικές φορές να δίνουν στον άλλο κάποια λανθασμένη εντύπωση. (αυτό πιο πολύ το αναφέρω για τα υπόλοιπα παιδιά τις παρέας που ως φίλοι του δν μπορώ να γνωρίζω σε ποιο βαθμό κ αν τον επηρεάζουν!) Ένας άλλος λόγος είναι ότι πέρυσι είχε προσπαθήσει ο ξάδερφος μου να προσεγγίσει μια φίλη της αδερφής μου (με την οποία τυχαίνει να κάνουμε παρέα) αλλά τελικά δν έγινε τίποτα κ έμεινε εκεί το θέμα. οπότε... Δεν ξέρω κατά πόσο οι ματιές του πάνε αποκλειστικά σε μένα. ή απλά θέλει να κόψει κίνηση γενικά για το φίλο του. Μπέρδεμα? θα ήθελα την άποψη σας για το συγκεκριμένο σκηνικό αλλά.. Κ γενικότερα για το θέμα προσέγγισης σε club στις μέρες μας... Είναι κάπως περίεργα τα πράγματα... Δεν συμφωνείτε?
Lucifer Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Έχω διαβάσει περιλήψεις πειραμάτων πυρηνικής φυσικής με λιγότερη ανάλυση.
Chrisxxx Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Αν ενας αντρα κοιταζει επιμονα γυναικα σε μπαρ 9/10 περιμενει ανταποκριση για να προχωρησει, 1/10 ειναι αλληθωρος και κοιταζει καποια αλλη . Όλοι οι φοβοι που εκφραζεις μου θυμισαν ενα ανεκδοτο και τους θεωρω αστειους λογους για να μην προχωρησεις με καποιον... Αν δεν κανει την πρωτη κινηση μαλλον ειναι μαλλον γιατι ντρεπεται οποτε κανε την εσυ. Προσωπικα αν με κοιταξει γυναικα επιμονα θα κοιταξω και εγω και αν εχω παλι ανταποκριση θα προχωρησω. Θα με εφερνε σιγουρα σε μεγαλη αμηχανια αν με κοιταζε καποιος αντρας
Tenshi Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Σκηνικό όταν με κοιτάει κάποιος: -Με κοιτάει -Τον κοιτάω -Μου γουρλώνει τα μάτια και με κοιτάει υπο γωνία -Του σκάω χαμογελάκι -Με δίχνει (με δάχτυλο) στην παρέα του -Του κάνω νόημα (με χέρι) "ΤΙ;" -Μου λέει "ΆΙ ΡΕ"+κοσμητικό επίθετο της αρεσκείας σας -ΣΕ Γ@ΜΗΣ@@@@/κουτουλίδια/δαγκωνιές/δάχτυλο στην μύτη και άλλα ωραία Σκηνικό όταν με κοιτάει κάποια: -Με κοιτάει -Την κοιτάω -Μου γουρλώνει τα μάτια και με κοιτάει υπο γωνία -Της σκάω χαμογελάκι -Με δίχνει (με δάχτυλο) στην παρέα της -Της κάνω νόημα (με χέρι) "ΤΙ;" -Μου λέει "ΆΙ ΡΕ"+κοσμητικό επίθετο της αρεσκείας σας -ΣΕ Γ@ΜΗΣ@@@@(στην κυριολεξία)
Chrisxxx Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Oριστε και το ανεκδοτακι: Γνωρίζονται τυχαία σε ένα πάρτυ και ο Γιάννης ζητά από την Ελένη να πάνε σινεμά. Αυτή δέχεται και τα περνάνε καλά. Μερικές μέρες αργότερα βγαίνουν για φαΐ και πάλι περνούν καλά. Αρχίζουν να βλέπονται τακτικά και μετά από λίγο γίνονται ένα ωραίο ζευγάρι. Και ένα βράδυ, ενώ ο Γιάννης την πηγαίνει η σπίτι της, μια σκέψη περνά από το μυαλό της και χωρίς να το πολυσκεφτεί την εκφράζει φωναχτά: - Έχεις καταλάβει ότι σήμερα κλείνουμε 6 μήνες; Και κατόπιν, πέφτει σιγή στο αυτοκίνητο! Τόσο πυκνή σιγή που μπορείς να την κόψεις με το μαχαίρι! Η Ελένη σκέφτεται: Θεέ μου! Μήπως τον πείραξε που το είπα αυτό; Μήπως νιώθει περιορισμένος από τη σχέση μας; Μήπως νομίζει ότι προσπαθώ να τον πιέσω σε κάποιο είδος υποχρέωσης που δεν θέλει; Ή δεν είναι σίγουρος; Ο Γιάννης σκέφτεται: Πω-πω! Έξι μήνες! Και η Ελένη σκέφτεται: Αλλά εδώ που τα λέμε, ούτε κι εγώ είμαι σίγουρη ότι θέλω ένα τέτοιο είδος σχέσης. Μερικές φορές θα ήθελα περισσότερο χώρο. Να μπορώ να σκεφτώ αν με ικανοποιεί η σχέση μας καθώς πηγαίνουμε σταθερά προς... Αλήθεια, που πηγαίνουμε; Θα συνεχίζουμε να βλεπόμαστε με αυτόν τον τρόπο; Μήπως εμφανίζεται η προοπτική του γάμου μπροστά; Με παιδιά; Μια ολόκληρη ζωή μαζί; Είμαι έτοιμη γι αυτό το επίπεδο δέσμευσης; Τι ξέρω πραγματικά γι αυτόν τον άνθρωπο; Ο Γιάννης σκέφτεται: Αυτό σημαίνει ότι ήτανννν.... χμμμ... Φεβρουάριος όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε... Τότε που μόλις είχα π άρει το αυτοκίνητο από σέρβις... Που σημαίνει... Για στάσου να δω τα χιλιόμετρα. Φτου! Γαμώτο! Ξέχασα την αλλαγή λαδιών! Η Ελένη σκέφτεται: Γιατί δε μιλάει? Είναι ταραγμένος! Φαίνεται στο πρόσωπό του. Για ποιόν λόγο όμως ταράχτηκε; Μήπως τα βλέπω όλα λάθος; Μήπως θέλει περισσότερο δέσιμο η σχέση μας; Μήπως κατάλαβε πριν από εμένα ότι εγώ έχω επιφυλάξεις; Να δεις που αυτό είναι! Γι αυτό δεν λέει τίποτε. Φοβάται ότι θα τον απορρίψω. Εν τω μεταξύ, ο Γιάννης σκέφτεται: Αλλά αυτήν την φορά θα το κοιτάξου ν το σασμάν! Όχι σαν την άλλη φορά... Δήθεν το κρύο και μαλακίες! Τι κρύο; Με 25 βαθμούς; Πλήρωσα μια περιουσία και μου βγαίνει το χέρι να βάλω μια ταχύτητα! Η Ελένη σκέφτεται: Έχει θυμώσει! Και δεν τον κατηγορώ. Στη θέση του κι εγώ θα ήμουν θυμωμένη... Νιώθω τόσο ένοχη, αλλά δε φταίω που νιώθω έτσι... Απλά δεν είμαι σίγουρη... Ο Γιάννης συνεχίζει: Καλά, έτσι και μου πουν τίποτε ότι δεν καλύπτεται από την εγγύηση θα γίνει χαμός! Αυτό θα πουν τα καθίκια, το ξέρω! Και η Ελένη: Ίσως είμαι τελειομανής... Να περιμένω τον ιππότη με το άσπρο άλογο, τη στιγμή που είμαι δίπλα σε αυτόν τον άνθρωπο που με φροντίζει και νοιάζεται για μένα και που χαίρομαι κάθε στιγμή που είμαι μαζί του? Και τώρα υποφέρει επειδή είμαι εγωίστρια! Επειδή κάνω σαν κοριτσάκι που έχει διαβάσει ένα σωρό ρομάντζα.. Ο Γιάννης: Εγγύηση! Θα τους πω να πάρουν την εγγύηση και να την χώσουν εκεί που ξέρουν! - Αγάπη μου, λέει η Ελένη - Τι είναι; Απαντά ο Γιάννης - Σε παρακαλώ... Μην βασανίζεις τον εαυτό σου, λέει με μάτια γεμάτα δάκρυα. Ίσως δεν θα έπρεπε... Νιώθω τόσο... (και την παίρνουν τα κλάματα...) - Μα τι έπαθες; - Είμαι τόσο χαζή! Το ξέρω ότι δεν υπάρχει ούτε ιππότης, ούτε άλογο! - Δεν υπάρχει άλογο; - Νομίζεις ότι είμαι χαζή έτσι; - Όχι βέβαια! - Να μωρέ! Απλά... ξέρεις... χρειάζομαι λίγο περισσότερο χρόνο... (Κατόπιν, ακολουθεί μια σιγή 15 δευτερολέπτων που ο Γιάννης προσπαθεί να βρει κάτι ασφαλές να πει) Και τελικά λέει: ...ΟΚ! Η γυναίκα, πολύ συγκινημένη του πιάνει το χέρι και λέει: Αγάπη μου... Πραγματικά νιώθεις έτσι? - Πώς έτσι; - Έτσι, σχετικά με τον χρόνο. - Μα ναι, φυσικά! Η Ελένη γυρνά και τον κοιτά βαθιά στα μάτια, προκαλώντας την ανησυχία του Γιάννη για το τι μπορεί τώρα να ξεστομίσει, ιδιαίτερα αν έχει σχέση με άλογο. Στο τέλος λέει: - Σε ευχαριστώ αγάπη μου! - Κι εγώ σε ευχαριστώ αγάπη μου, λέει ο Γιάννης με ιδιαίτερη σιγουριά. Στο τέλος την αφήνει στο σπίτι της και εκείνη ξαπλώνει στο κρεβάτι, αισθανόμενη σαν μια μαρτυρική φιγούρα, εντελώς μπερδεμένη, κλαίει μέχρι το πρωί. Ο Γιάννης γυρνά σπίτι του και παίρνοντας μια πίτσα, βλέπει στην τηλεόραση μια ταινία που έτυχε να δείχνει. Μια μικρή φωνούλα όμως μέσα του λέει ότι κάτι σημαντικό παίχτηκε στο αυτοκίνητο αλλά είναι σίγουρος ότι δεν μπορεί να καταλάβει τι, οπότε και σταματά την προσπάθεια. Την άλλη μέρα, η Ελένη βγαίνει με τις φίλες της και κουβεντιάζουν την υπόθεση περίπου για έξι ώρες. Με αφάνταστη ακρίβεια, θα αναλύσουν όλα όσα ειπώθηκαν, μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια, από όλες τις πιθανές οπτικές γωνίες. Θα συνεχίσουν να το συζητούν ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να φτάσουν σε οριστικά συμπεράσματα αλλά ταυτόχρονα και χωρίς να το βαριούνται. Από την άλλη μεριά, ο Γιάννης, καθώς την άλλη μέρα παίζει μπιλιάρδο με τον κολλητό του, μια στιγμή, πριν να κάνει το σπάσιμο, θα σταματήσει και θα του πει: - Να σε ρωτήσω κάτι ρε μεγάλε; Είχε ποτέ η Ελένη άλογο; Γενικά η πολυ σκεψη/αναλυση σε αυτα τα θεματα βλαπτει.
sodeli Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Μπήκα στο thread με όρεξη να απαντήσω στο ερώτημα. Διαβάζοντας το πρώτο ποστ, την έχασα.
tsakonas Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Έχω διαβάσει περιλήψεις πειραμάτων πυρηνικής φυσικής με λιγότερη ανάλυση. Σκηνικό όταν με κοιτάει κάποιος: -Με κοιτάει -Τον κοιτάω -Μου γουρλώνει τα μάτια και με κοιτάει υπο γωνία -Του σκάω χαμογελάκι -Με δίχνει (με δάχτυλο) στην παρέα του -Του κάνω νόημα (με χέρι) "ΤΙ;" -Μου λέει "ΆΙ ΡΕ"+κοσμητικό επίθετο της αρεσκείας σας -ΣΕ Γ@ΜΗΣ@@@@/κουτουλίδια/δαγκωνιές/δάχτυλο στην μύτη και άλλα ωραία Σκηνικό όταν με κοιτάει κάποια: -Με κοιτάει -Την κοιτάω -Μου γουρλώνει τα μάτια και με κοιτάει υπο γωνία -Της σκάω χαμογελάκι -Με δίχνει (με δάχτυλο) στην παρέα της -Της κάνω νόημα (με χέρι) "ΤΙ;" -Μου λέει "ΆΙ ΡΕ"+κοσμητικό επίθετο της αρεσκείας σας -ΣΕ Γ@ΜΗΣ@@@@(στην κυριολεξία) Xaxaxa γονατισα και παλι... glitter ξεκινα απο αυτο το θεματακι http://www.insomnia.gr/forum/showthread.php?t=156895 και θα ακολουθησουν σοβαρες αναλυσεις του προβληματος σου. Απορω πως δε το προτεινε ο Luci ,πιθανον καηκε απτο post
deminho11 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Εγώ την κοιτάζω, αλλα μετά απο λίγα δευτερόλεπτα ξανα κλείνω τα μάτια γιατί αρχίζουν και "τσούζουν" απο την αφυδάτωση! Τελικά το πάρα πολύ διάβασμα καίει το μυαλό των παιδιών. Η συγκεκριμένη είναι ένα ΤΡΑΝΟ παράδειγμα "φυτου" που δεν έχει καμία επικοινωνία με τον έξω κόσμο... Αν μπορούσες θα την άλαζες αυτήν τη κατάσταση?
freedubus Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Συνήθως με κοιτάζουν με δείχνουν και λένε "ω κοιτα μια σκατόφατσα!" μετά τους κοιτάζω κι εγώ και αμέσως κοιτάνε αλλού γιατί είμαι πολύ σκατόφατσα. Και μετά πάω και φέρνω τη μαμά μου και τους βαράει.
liakos18 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 -καθώς υπήρξα κόρη καθηγητού, απουσιολόγος κ όλα τα σχετικά.. - Κάπου εδώ σταμάτησα να διαβάζω.. just kidding Το υπέρ-υπεραναλύεις το θέμα απ' ότι φαίνεται. Το ανέκδοτο του Chrisxxx (κορυφαίο btw) είναι χαρακτηριστικό. Τι ηλικία έχεις;
FilipposMD Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 11 Σεπτεμβρίου 2008 Εγώ ένα πράγμα δεν καταλαβαίνω. Γνωρίζονται τα ξαδέρφια σας, ήσασταν συμμαθητές, η φίλη της μιας παίζει τον μπατζανάκη του άλλου κτλ. και μετά από όλα αυτά, στο club περιμένετε να γνωριστείτε;
phsonia Δημοσ. 12 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 12 Σεπτεμβρίου 2008 Και εγώ δε καταλαβαίνω...Τι κολλήματα είναι αυτά ? Tenshi ....Απίστευτος!!!:lol::lol::lol:
deminho11 Δημοσ. 12 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 12 Σεπτεμβρίου 2008 Ο προβληματισμός μου έχει να κάνει κ με το γεγονός ότι όσο ήμουν στο σχολειό ένοιωθα έναν αρνητισμό από ορισμένα άτομα -καθώς υπήρξα κόρη καθηγητού, απουσιολόγος κ όλα τα σχετικά.. Και μόνο απο τα λεγόμενά της καταλαβαίνει κανείς πιό είναι το πρόβλημα!!!
phsonia Δημοσ. 12 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 12 Σεπτεμβρίου 2008 Μη του κακομιλάτε του κοριτσιού...Εντάξει έχει κάποιες "ανασφάλειες":rolleyes: Δεν καταλαβαίνω γιατί τόσος πρβληματισμός... Ότι και να κάνεις glitter κάτι θα πούνε μιλήσεις, δε μιλήσεις....η ζωή είναι προσωπική του καθενός και αν κάτι είναι, που το θέλουμε πολύ, να είσαι σίγουρη κανείς δε θα το κάνει για σένα!!! Άσε τα ερωτήματα και βρες μόνη σου τη λύση.Άντε να "βοηθήσει" και κανένας κολλητός/η.
Chrisxxx Δημοσ. 12 Σεπτεμβρίου 2008 Δημοσ. 12 Σεπτεμβρίου 2008 ... Aν παλι ησουν υποψηφια για playmate ή καλλιστεια στειλε μου p.m. να σε βοηθησω...
Προτεινόμενες αναρτήσεις
Αρχειοθετημένο
Αυτό το θέμα έχει αρχειοθετηθεί και είναι κλειστό για περαιτέρω απαντήσεις.