Προς το περιεχόμενο
  • Εγγραφή

Mass Effect Legendary Edition [Saga Remaster]


xtrmsnpr

Προτεινόμενες αναρτήσεις

  • 3 εβδομάδες αργότερα...
  • Απαντήσεις 140
  • Δημιουργία
  • Τελευταία απάντηση

Συχνή συμμετοχή στο θέμα

Συχνή συμμετοχή στο θέμα

Δημοφιλή Μηνύματα

Ξεκίνησα για "ένα γρήγορο playthrough" και εν τέλει κατέληξα να γράψω την ιστορία όλης της τριλογίας. https://ragequit.gr/reviews/item/mass-effect-legendary-edition-pc-review/

Στις 14 Μαίου του 2021 έρχεται το remaster της τριλογίας των Mass Effect 1/2/3. Mass Effect Legendary Edition Είδος: Action RPG Θα κυκλοφορήσει από την αγαπημένη (?) Bioware και την ΕΑ

Legendary edition Και βασικα πραγματα εν ετη 2021 παλι να θελεις Mods. Τραγικο.☹️

Δημοσιευμένες Εικόνες

  • Super Moderators

Αξιέπαινη η προσπάθεια, μπράβο για τη διάθεση να μιλήσει με ανθρώπους που συμμετείχαν σε εκείνη την ιστορία, αλλά...

Πρώτα, κάποια πράγματα που (θα έπρεπε να) είναι αυτονόητα: όσο απογοητευμένος και αν είσαι από ένα προϊόν, όσο και αν έχεις επενδύσει συναισθηματικά σε κάτι, όσο και αν έχεις -βάσιμες ή μη- ανησυχίες για τα κίνητρά τους ή την όποια ευρύτερη "ατζέντα" προωθούν ή δεν προωθούν, το μόνο βέβαιο και αδιαπραγμάτευτο είναι πως δεν τραμπουκίζεις ανθρώπους.

Προσωπικά, το πώς τελείωσε το ME3 με απογοήτευσε. Και δεν στέκομαι μόνο στην τρικολόρε κατάληξη. Όλο το σκηνικό που οδήγησε σε αυτή την κατάληξη, μου άφησε μια αίσθηση προχειρότητας. Εκείνη η "ανάβαση" στο κτίριο όπου μιλούσες με πρόσωπα από την τριλογία, συντρόφους, love interests κτλ., ήταν τόσο ρηχή και μηχανική (και τόσο "τσιμεντωμένη", χωρίς τη δυνατότητα να αλλάξεις το οτιδήποτε) ώστε με έστειλε ήδη με πολύ χαμηλές προσδοκίες στο τρικολόρε.

Θέλω να πω, μεγάλο μέρος της κριτικής (δικαίως κατ' εμέ, χωρίς σε καμία περίπτωση να δικαιολογώ απαράδεκτες καταστάσεις όπως τραμπουκισμούς και απειλές) είχε να κάνει με το παιχνίδι ευρύτερα, όχι μόνο το τέλος. Απλά, το αποκαρδιωτικό τέλος ήρθε και κάθισε πάνω σε προϋπάρχοντα προβλήματα.

Λ.χ., από τα απαράδεκτα ρηχά DLC (Prothean, anyone?) μέχρι τα τραγελαφικά κακογραμμένα "love interests", τα βλακώδη στερεότυπα, το φτηνό χάιδεμα αυτιών, τη ρηχότητα των σχέσεων, η τριλογία είχε προβλήματα τα οποία, το τρίτο μέρος, επιδείνωσε και κορύφωσε με τον τρόπο που επέλεξε να κλείσει την ιστορία.

Περάσαμε το (κορυφαίο, για εμένα, ΜΕ2) σχηματίζοντας μια ομάδα, με θυσίες και αγώνα, για να καταλήξουμε να βουτήξουμε σε ένα από τρία φρεάτια. Από τον ωμό ρεαλισμό (έστω και σε sci-fi σκηνικό), στον πλήρη σουρεαλισμό.

Πραγματικά, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να έκλεινε η ιστορία με την κυριαρχία των Reapers ή τη γενοκτονία των συνθετικών μορφών ζωής ή με ένα ζεϊμπέκικο, αλλά όταν διαφημίζεις πως θα δώσεις επιλογές στους παίκτες που δεν θα είναι A/B/C και τελικά κάνεις αυτό ακριβώς, και κατά τρόπο κακογραμμένο και ρηχό, το πραγματικά ασύλληπτο σε αυτή την υπόθεση δεν είναι το ότι υπήρξαν αντιδράσεις, αλλά ότι υπήρχαν -και υπάρχουν- άνθρωποι που δηλώνουν "αιφνιδιασμένοι" από τις αντιδράσεις.

Το περίφημο επιχείρημα περί "καλλιτεχνικής ακεραιότητας" και "σεβασμού του οράματος του καλλιτέχνη" δεν θα είχα κανένα θέμα να το ασπαστώ, αν είχαν το θάρρος να που "αυτή είναι η ιστορία μας, ζήστε τη, σας αρέσει έχει καλώς, δεν σας αρέσει, κρίμα".

Όταν, όμως, διαφημίζεις επιλογές και οι επιλογές είναι γενοκτονία ομάδας Α/γενοκτονία ομάδας Β/ευγονική (και μετά από "ώριμη" σκέψη, μια τέταρτη επιλογή, "γενοκτονία Α+Β", μάλλον υπάρχει θέμα.

Όπως προκύπτει αβίαστα από τις συνεντεύξεις, έπεσε πασάλειμα στο τέλος, άμεσα εμπλεκόμενοι άνθρωποι δεν ήξεραν τι θα γίνει. Φούμαρα τα περί καλλιτεχνικού οράματος. Πασάλειμμα επιπέδου "Νήπιο μπροστά σε οικογενειακή συσκευασία Μερέντα"

Και, βεβαίως, όπως αναφέρεται και στο βίντεο, το πρόβλημα των πασαλειμμάτων προϋπήρχε (DA2) και (αυτό δεν αναφέρεται), συνεχίστηκε (Μass Effect Andromeda).

Για κάποιο λόγο, φαντάζει αδιανόητο σε ορισμένους πως, παραγωγές εκατομμυρίων, μπορεί να χαρακτηρίζονται από πασαλείμματα. Κι όμως. Αυτό που κατάλαβα εγώ (όχι από αυτό το βίντεο, απλά επιβεβαιώθηκε για μία ακόμη φορά) είναι πως δεν ήξεραν πώς να κλείσουν την ιστορία, το άφησαν για τελευταία ώρα και τα έκαναν μαντάρα. Αν προσέξετε στο βίντεο, η περίφημη θεωρία περί "indoctrination" του/της Shephard δεν επιβεβαιώνεται ως προϋπάρχουσα σκέψη. "Μακάρι να το είχαμε σκεφτεί".

Μερέντα στις κεντητές κουρτίνες της γιαγιάς.

 

  • Like 6
  • Haha 1
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
Δημοσ. (επεξεργασμένο)
9 ώρες πριν, Snoob είπε

Λ.χ., από τα απαράδεκτα ρηχά DLC (Prothean, anyone?) μέχρι τα τραγελαφικά κακογραμμένα "love interests", τα βλακώδη στερεότυπα, το φτηνό χάιδεμα αυτιών, τη ρηχότητα των σχέσεων, η τριλογία είχε προβλήματα τα οποία, το τρίτο μέρος, επιδείνωσε και κορύφωσε με τον τρόπο που επέλεξε να κλείσει την ιστορία.

 αν θες να το αναπτυξεις λιγο εδω...τι θεμα ειχε ο Javik? και τα κακογραμμένα "love interests"...
οχι οτι διαφωνω μαζι σου αλλα για την εποχη του εγω τουλαχιστον του δινω πολλα ελαφρυντικα στο τελικο αποτελεσμα
για το ending...απλα δεν ειχαν σκεφτει μαλλον ποτε το ending μεχρι που φτασανε σε αυτο

Επεξ/σία από panagiotis54
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
  • Super Moderators

Οι Protheans είχαν ενδιαφέρον (γενικότερα, η "κυκλική" καταστροφή των εξελιγμένων πολιτισμών -παρότι δεν είναι ιδέα χωρίς τα προβλήματά της και αυτή). Το DLC ήταν φαιδρά σύντομο, η εμφάνιση ενός επιζώντα εξαφανισμένου πολιτισμού περνάει και δεν ακουμπάει ψυχολογικά, είτε τον πρωταγωνιστή, είτε τους συντρόφους, τελικά το υλικό εξαντλείται σε μερικές αποστολές και πάμε παρακάτω.

Τα love interests, γενικά, τα θεωρώ σύγχρονη μάστιγα του gaming. Γιατί;

Επειδή, όπως έχω γράψει κατά καιρούς, πρόκειται για μια μανιέρα η οποία χρησιμοποιείται χωρίς να προσφέρει κάτι στην ιστορία. Στο (κορυφαίο, κατά την άποψή μου, της τριλογίας) ΜΕ2, το "φλερτ" ξεκινούσε εντελώς ξεκρέμαστα, χωρίς να έχει προκύψει κανενός είδους δέσιμο μέσα από αποστολές ή την ιστορία ευρύτερα. Απλά, κάποια στιγμή περνούσε αρκετός χρόνος και ξεκλείδωναν οι "ρομαντικές" επιλογές.

Εντωμεταξύ, στο όνομα ενός (στείρου, εξ ου και τα εισαγωγικά) "προοδευτισμού", η προσπάθεια να χωρέσεις διάφορα ταιριάσματα (πάντα, βέβαια, σε μονογαμική και αποκλειστική βάση, μην το παραβράσουμε με την "πρόοδο") οδηγεί σε περαιτέρω ανοησίες, ελαφρότητα και ρηχότητα.

Ένα παράδειγμα πολύ χαρακτηριστικό αυτής της κατάστασης που περιγράφω είναι ο Steve Cortez, ο οποίος υποτίθεται πως είναι συντετριμμένος από το χαμό του συζύγου του και... ουπς, δέκα dialogue options αργότερα μπορεί να πλαγιάσει με το Shephard (τον πένθησε όπως του έπρεπε, τον μακαρίτη...)

Γενικά, αντί να προσπαθούν οι devs να δημιουργήσουν καταστάσεις που θα προκαλέσουν πραγματικό δέσιμο του χρήστη με κάποιον ή κάποιους από τους συντρόφους του, μετατρέπουν τα "romances" σε στείρα achievements. Όπως έχω ξαναγράψει, ο Minsc του Baldur's Gate ήταν τυπάρας και μορφή, χωρίς να έχει ανάγκη από "romance options". Αντίθετα, η Aerie που δεν προλάβαινες να την εντάξεις στην ομάδα και σε ζάλιζε με την κλαψιάρικη φωνή της και τα "αχ, καλέ, τι καταπληκτικός που είσθε, κύριε πρωταγωνιστά" ήταν εκνευριστική.

Δεν ξέρω πώς προέκυψε ως κάτι το έξυπνο όλο αυτό το σκηνικό, αλλά έτσι όπως εφαρμόζεται ως τώρα είναι μία γελοιότητα.

Προφανώς, παρά τα DD στήθη της "δημοσιογράφου" στο Normandy ή τα πλάνα των (ζηλευτών) οπισθίων της Miranda και, γενικά, τον αχταρμά στεροτύπων και την όλη ρηχότητα, δεν ήταν το βασικό πρόβληματης τριλογίας το με ποιον/ποια (και αν) θα πλαγιάσεις. Ήταν το ότι, τελικά, δεν υπήρχε σχέδιο για το τι ήθελαν να πετύχουν. Η πιο ενδιαφέρουσα ιδέα που έχω υπόψη μου, προκειμένου να ερμηνευτεί ο σεναριακός αχταρμάς και το τρικολόρε, δηλαδή το σταδιακό indoctrination του/της Shephard, σύμφωνα με τα όσα ακούμε στο βίντεο, δεν ήταν πραγματικά ιδέα της ομάδας, αλλά προέκυψε από τους φίλους του παιχνιδιού που πάσχιζαν να εξηγήσουν το τι συνέβη και προέκυψε αυτή η σαλάτα.

Δεν είναι, βέβαια, το ΜΕ η μόνη τριλογία που δεν τα είχε όλα ξεκαθαρισμένα πριν κάνει επιτυχία (Star Wars, λ.χ.) και είναι επόμενο, όταν κάτι κερδίζει την εκτίμηση του κοινού, να αναλυθεί εξαντλητικά και να βρεθούν προβλήματα που μπορεί σε μια πρώτη επαφή να μη γίνονταν αντιληπτά από πολλούς, όμως βρήκα εξόχως ενοχλητική την προσπάθεια που καταβλήθηκε να παρουσιαστούν συλλήβδην σαν entitled ungrateful άτομα όσοι αντέδρασαν στο τρικολόρε (και τα όσα οδήγησαν στο τρικολόρε).

Πάντως, νομίζω πως το Andromeda (και ο τρόπος με τον οποίο εγκαταλείφθηκε τάχιστα) αποδεικνύουν πως υπήρχε σοβαρό έλλειμμα ιδεών στο πώς να αξιοποιηθεί το σύμπαν του ΜΕ. 

  • Like 3
Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

αν και τα λες ωραια...θεωρω πως εισαι σκληρος..πχ εκει που λες
"Τα love interests, γενικά, τα θεωρώ σύγχρονη μάστιγα του gaming"
θα σου πω...σημερα? οκ αντε δεν θα διαφωνισω! αλλα τοτε...ε οκ οχι...ποσα τετοια υπηρχαν τοτε?!
ειδικοτερα αν το παμε σου εβαλε και μια τζακ να κανεις δουλεια σου....δεν ηταν μονο μονογαμικο,
και δεν νομιζω πως προσπαθουσαν τοτε να βγαλουν προδευτικοτητα στο κοινο, σημερα προσπαθουν να το κανουν αυτο με τις sjw ρηχες βλακειες τους..

παντος περι ρηχοτητας...βασικα και ο garrus ενας απο τους καλυτερους bros της ολης εταιρειας οχι απλα του παιχνιδιου, δεν ηταν τοσο bro στην αρχη, ενας αχρωμος αγευστος τυπος ηταν και μετα επρεπε να φτασεις να κανεις το mission του (ειτε παρεμενε ετσι νομιζω αν δεν ξεκιναγες κανενα romance μαζι του...ειτε φταναμε ME3 οπου ) ειχε αληθινη περαση και τον ανεβασανε νομιζω...sorry μπορει να τα εχω καπου μπερδεμενα τωρα γιατι θυμαμαι πως καπου ειχα ψιλοξενερωσει μαζι του οτι ολο meme-calibrations ελεγε σε ολο το ΜΕ2 απο ενα σημειο και μετα (ειχα κανει ολα τα interacts του γρηγορα)

Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε με νέο λογαριασμό στην κοινότητα μας. Είναι πανεύκολο!

Εγγραφείτε για έναν νέο λογαριασμό

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

  • Δημιουργία νέου...

Με την περιήγησή σας στο insomnia.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies που ενισχύουν σημαντικά την εμπειρία χρήσης.